มาเฟียทวงสิทธิ์รัก

“ฉันว่าคุณไม่ควรทำแบบนี้นะคะ” นั่นเพราะไพลินไม่ใช่คนแรกที่คิดจะมัดมือชกริโอด้วยวิธีนี้ และเมื่อเขารู้จากคนโปรดก็จะถูกเขี่ยทิ้งอย่างไม่ใยดีในทันที

“ทำไมหรือว่าคุณกี้กลัวอะไรฉัน” ไพลินมองยอดพธูอย่างท้าทาย เพราะมั่นใจว่าเวลานี้ริโอรักและหลงเธอมากกว่าใคร เขาต้องยอมทำตามที่เธอต้องการแน่นอน

“เปล่าค่ะ แต่คนที่คุณไพลินควรจะกลัวคือคุณริโอมากกว่า”

“เขาไม่เห็นจะมีอะไรน่ากลัว แถมยังรักฉันหลงฉันมากด้วย วันๆ เรียกหาแต่ฉัน ฉันขออะไรเขาก็ให้หมด กับอีแค่เรื่องที่ฉันจะเข้ามาอยู่ที่นี่เหมือน...คุณ ฉันมั่นใจว่าคุณริโอไม่ว่าอะไรแน่นอน” ขณะพูดไพลินก็จงใจมองมายังยอดพธู นั่นเพราะมั่นใจว่าครั้งนี้เธอต้องได้ยืนที่หนึ่ง

“ค่ะ”

“คุณกี้ช่วยจัดห้องให้ฉันด้วยสิคะ พอดีฉันอยากอยู่ห้องที่ใกล้กับคุณริโอมากที่สุด”

“เดี๋ยวฉันบอกแม่บ้านจัดการให้”

“ขอบคุณมากนะคะคุณกี้ ยังไงเราสองคนก็ได้ชื่อว่าเป็นเมียของคุณริโอเหมือนๆ กัน เราก็ควรสามัคคีกันไว้ ถูกไหมคะ อ้อ...รอคุณริโอกลับมาก่อน ฉันมีเซอร์ไพรส์ให้เขาอีกอย่าง รับรองว่าคุณริโอต้องดีใจมากแน่ๆ” ไพลินส่งยิ้มหวานมายังยอดพธู ซึ่งเธอก็ยิ้มตอบกลับไปอย่างมีมารยาท

จากนั้นก็ขอตัวเพื่อไปแจ้งแม่บ้านให้จัดการตามที่ไพลินร้องขอ วรรณามองยอดพธูด้วยความสงสาร พร้อมกับค้านว่าไม่ควรทำเช่นนี้ แต่ยอดพธูก็ยังคงยืนยันที่จะทำตามคำขอของไพลิน เพราะคนที่จะอนุญาตให้ใครอยู่หรือไม่ให้ใครอยู่ในบ้านหลังนี้มีเพียงริโอคนเดียวเท่านั้น

ในขณะที่ไพลินวางมาดราวกับเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ เธอหลงรักความหล่อ ความรวยของริโอ ถ้าได้แต่งงานกับเขาชีวิตเธอคงสุขสบายไปทั้งชาติ และนั่นทำให้ไพลินวางไพ่ผิดใบ

เพราะแทนที่จะได้สุขสบายกลับกลายเป็นกำลังขุดหลุมฝังร่างที่ยังมีลมหายใจของตัวเองกับมือ

ไพลินนั่งรอรับริโอด้วยอาการตื่นเต้น เธอคาดหวังให้ชายหนุ่มรู้สึกดีที่เห็นเธอที่บ้านในเย็นวันนี้ จึงแต่งหน้าจัดเต็ม สวมใส่ชุดที่แสน เซ็กซี่ และไม่ลืมที่จะฉีดพรหมน้ำหอม โดยเลือกกลิ่นที่เขาชอบลงไปบนตำแหน่งชีพจร เน้นย้ำที่ซอกคอเพราะรู้ว่าริโอชอบเอาหน้ามาซุกมากกว่าจุดอื่นๆ จากนั้นก็ลงมารอรับริโอที่หน้าบ้าน

“ปล่อยไว้แบบนั้นดีแล้วเหรอคะคุณกี้” วรรณาเอ่ยถามยอดพธูขึ้น

“จ้ะ”

“คุณกี้ไม่หึง ไม่หวงคุณริโอเลยเหรอคะ”

“หึงค่ะ หวงมากด้วย” ยอดพธูยอมสารภาพความรู้สึกออกไป ไม่เป็นเธอไม่รู้หรอกว่ามันบอบช้ำมากแค่ไหน

“แล้วทำไมถึงยอม” สีหน้าของวรรณาดูเสียใจที่ยอดพธูเฉยเมยแบบนี้ นั่นเพราะเธอควรแสดงอาการหึงหวงริโอบ้าง ไม่ใช่เอาแต่ยอมไปเสียทุกอย่าง เป็นมาแบบนี้ตั้งแต่วันแรกที่มาอยู่ที่นี่กระมัง

จะว่าไปวันแรกที่เห็นริโอพายอดพธูมาอยู่ที่นี่ เธอยอมรับว่าตกใจและแปลกใจมาก นั่นเพราะริโอไม่เคยทำแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนเลย ไม่มีเคยจริงๆ

กระทั่งเธอได้สัมผัสตัวตนของยอดพธู ถึงได้รู้ว่าผู้หญิงคนนี้มีดีด้วยนิสัยใจคอ จิตใจดีเย็นยะเยือกบ้างในบางครั้ง ซึ่งแต่ผู้หญิงแบบนี้แหละที่เหมาะกับริโอ

“ที่ยอมเพราะคุณไพลินก็เป็นผู้หญิงของคุณริโอคนหนึ่ง เป็นเหมือนกับที่กี้เป็นในตอนนี้ เราอยู่สถานะเดียวกัน กี้จะไปแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของคุณริโอเพียงคนเดียว คงไม่ถูก”

“โธ่คุณกี้ของป้า”

“สักวันกี้ก็คงถูกเขี่ยทิ้งเหมือนคนอื่นๆ”

“ไม่มีทางหรอกค่ะ ป้ารู้จักคุณริโอ ถ้าเธอไม่รักเธอคงไม่ยอมให้คุณกี้เข้ามาอยู่ที่บ้าน เพราะก่อนหน้านี้ไม่เคยมีใครได้เข้ามาอยู่สักคน”

“รักได้ก็เลิกรักได้ กี้ก็แค่ของใหม่ที่คุณริโอยังไม่เบื่อ”

“ไม่จริงค่ะ” วรรณาแย้งแทนริโอผู้เป็นเจ้านาย เพราะถ้าเกิดวันหนึ่งยอดพธูหายไปจากชีวิตริโอจริงๆ เจ้านายเธอนั่นแหละคือคนที่จะต้องเสียใจมากที่สุด

กระทั่งวรรณามองเห็นรถของริโอเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าบ้าน เธอจึงบอกให้ยอดพธูออกไปรับอย่างที่เคยทำ แม้ตอนนี้จะมีไพลินคอยเสนอหน้ารอรับอยู่ก่อนแล้วก็ตามที