บทรักมาเฟียร้าย
ตอน 3
ในห้องบุหนาจนเสียงด้านนอกเล็ดลอดเข้ามาไม่ได้ บวกกับความเย็นของแอร์ที่หนาวไปถึงขั้วโลกเหนือทำให้เธอยิ่งหวาดกลัว
เจ้าของผับนั่งมองเหมือนรอคอยให้เธอพูดก่อน แต่เธอจะพูดยังไง เริ่มยังไงดี
“ฉันขอโทษเรื่องคืนนั้น”
เธอพิจารณาอีกฝ่ายว่ารู้สึกยังไง แต่ก็พบสีหน้าไม่ค่อยพอใจที่เธอพูดแบบนั้น เอาไงต่อดี คนตรงหน้าไม่พูดอะไรกลับมาเธอจึงสารภาพ ความในใจออกไปให้หมด
“ถือเสียว่าเรื่องคืนนั้นไม่เคยเกิดขึ้น และเป็นความเข้าใจผิด”
“เข้าใจผิด?” คนที่นิ่งเงียบมานานทวนคำแล้วโน้มตัวเข้าหาทำให้แอนนาต้องเอนตัวลงนอนโดยไม่รู้ตัว
“ความเข้าใจผิดนั่นรวมถึงการที่พวกเรามีความสุขด้วยกัน คุณกับผมต่างส่งเสียงร้องครวญครางและความเสียวซ่านที่ได้รับ ทั้งหมดล้วนเป็นความเข้าใจผิด?”
ถ้านับจริง ๆ ก็ใช่นะ เธอเข้าใจว่าเขาเป็นหนุ่มบริการ ส่วนเขาก็เข้าใจผิดว่าเธอเป็นผู้หญิงบริการเหมือนกัน สรุปแล้วก็เข้าใจผิดกันทั้งคู่
เธอดันอกเขาที่โน้มลงมาเรื่อย ๆ “ฉันขอบคุณที่คุณช่วยไว้เรื่องคาร์โล หากมีสิ่งใดที่ฉันพอจะตอบแทนได้ก็ขอให้บอก แต่ตอนนี้พวกเราควรจะอยู่ในท่าที่ดีกว่านี้”
ใกล้อีกนิดปากเราก็จะชนกันแล้ว
“ตอบแทน ผมไม่เคยอยากได้สิ่งไหนตอบแทน มีแต่ว่าสิ่งไหนที่อยากได้ก็ต้องได้ อย่างเช่นตัวคุณ!”
หา!! พระเจ้า วันนี้ท่านทำงานไหม เธอเรียกหาพระเจ้าจนท่านน่าจะสะดุ้งหลายรอบแล้ว
“ฉันรู้ว่าฉันผิด แต่คุณก็มีส่วนผิดเหมือนกัน ฉะนั้นถือว่าเราหายกัน ต่างคนต่างแยกย้าย ฉันขอบคุณที่คุณช่วย ต่อไปเขาคงไม่กล้ามาวุ่นวายกับฉันอีก”
เธอพยายามผลักเขาออก แต่ขอโทษ แผ่นอกตรงหน้าแข็งอย่างกับหิน ผลักยังไงก็ไม่ออก แถมเขาก็ยังคิดจะโน้มหน้าเข้ามาจูบเธออีก!
แอนนายกมือขึ้นปิดปากตัวเอง “ฉันขอโทษ คุณปล่อยฉันได้แล้ว”
แต่คิดหรือว่าเขาจะฟัง มือเธอที่แสนอ่อนแอถูกรวบไว้ด้วยกัน ด้วยมือเพียงข้างเดียวของเขา ขณะที่มืออีกข้างปลดเนกไทมาผูกมือเธอไว้
ตาย เขาจะฆ่าเธอปิดปากไหม โทษฐานทำให้เขาเสียหน้าที่ถูกลูบคมถึงเตียง เธอจะทำยังไงดี จะหนีก็หนีไม่ได้ จะขยับก็ขยับไม่รอดเมื่อเขาโน้มลงมาจูบแล้วบังคับให้เปิดปาก
“ในเมื่อผมบอกทุกคนแล้วว่าคุณคือผู้หญิงของผม ฉะนั้นไม่ว่าคุณคิดจะหนีหรือทำอะไรก็หนีไม่พ้นมือผมแน่นอน”
ใบหน้าคมเงยขึ้นมองเธอแล้วพูดต่อ “คุณจะไปจากผมได้ก็ต่อเมื่อผมปล่อยคุณไปเท่านั้น”
เขาบ้าไปแล้ว มีสิทธิ์อะไรมากักขังเธอ ไหนจะพูดเข้าข้างตัวเองอย่างเห็นแก่ตัว คาร์โลว่าเห็นแก่ตัวแล้ว เขากลับเป็นมนุษย์ตัวพ่อที่โคตรเห็นแก่ตัวและร้ายกว่าหลายเท่าตัว
แอนนา เธอเจอตอชิ้นใหญ่เข้าแล้ว คิดสิว่าจะทำยังไงถึงจะหลุดพ้นจากตอตรงหน้าได้!!
“อ๊ะ” คนที่คิดหนีร้องขึ้นเมื่อมือหนาเริ่มแตะลงไปด้านล่าง ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าเขาเป็นใครเธอก็ปล่อยตัวไปตามความรู้สึก แต่ตอนนี้ เธอไม่กล้าแม้แต่จะคิดด้วยซ้ำ!!
“ฉันไม่มีอารมณ์อย่างว่า” ดูสีหน้าฉันหน่อย ฉันซาบซึ้งที่รู้ว่าคุณคือเจ้าพ่อมาเฟียชื่อดังหรือไง ถามหน่อย หน้าตาฉันบอกว่าดีใจมากไหม
ถ้าไม่รู้ก็จะบอกให้ ตอนนี้ฉันฉี่จะราดอยู่แล้ว!!
ดูเหมือนคนที่ประกาศว่าเป็นเจ้าของเธอจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ จากการห้ามปรามกลายเป็นถูกเขาจับปอกเปลือก มือสากหนาว่องไวล้วงเข้ามาในเสื้อแล้วบีบจับจนเธอตั้งตัวไม่ทัน
“อ๊ะ” เธอมองคนทำ ปากก็เอ่ยขอ “คุณปล่อยฉันไปได้ไหม?”
ไหน ๆ เขาก็ช่วยเธอมาครึ่งทางแล้ว แต่แทนที่เขาจะฟังกลับพูดว่า
“คุณรู้ไหมว่าผมเสียไปเท่าไรกับการตามหาคุณทั้งสัปดาห์ ถ้าคิดเป็นมูลค่าก็มหาศาล คุณคิดว่าจะชดใช้ให้ผมได้หมดไหม”
ใครใช้ให้คุณมาเสียเวลาตามหาฉันล่ะ ยังมีหน้าจะมาทวงเงิน กันอีก อย่างไรเธอก็ไม่ยอมเด็ดขาด
“ฉันไม่ได้ใช้ให้คุณตามหาเสียหน่อย แล้วทำไมถึงได้มาโทษว่าเป็นความผิดฉัน อีกอย่างปกติคุณก็มีผู้หญิงมาบริการถึงเตียงอยู่แล้ว จะสนใจอะไรฉันนักหนา”
นั่นสินะ เขาสนใจอะไรเธอ คงเพราะท่าทางไม่ประสีประสาและความบริสุทธิ์ที่เธอเอามาใช้กับเขาในคืนนั้นคงพิเศษพอจะทำให้เขาสนใจ
แต่ว่ากันตามตรง เธอก็เหมือนผู้หญิงทั่วไปที่พอถอดผ้าออกก็แค่ปล่อยไปตามอารมณ์ จบแล้วก็ต่างคนต่างไป แต่ทำไมเขาไม่ปล่อยวาง
“มาเป็นผู้หญิงของผม”
แอนนาส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว เขาทำหน้าไม่พอใจ
“ถ้าอย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะได้ออกจากห้องนี้”
คนถูกขู่หันมองรอบห้อง “คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน”
“คุณเองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธเช่นกัน ดังนั้นถ้าผมไม่อนุญาต คุณก็ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”
เขาบ้าไปแล้ว ยิ่งขู่ยิ่งห้าม คิดหรือว่าเธอจะยอม แต่ตอนนี้ดูเหมือนเธอจะเสียเปรียบ “รู้แล้ว รู้แล้ว คุณปล่อยฉันก่อน ฉันเจ็บ”
เธอจำต้องทำเป็นโอนอ่อนตามเขา เมื่อเห็นว่าเธอเชื่อฟัง เขาจึงยอมปลดเนกไท แอนนาผลักเขาออกแล้วลุกขึ้นนั่ง รีบติดกระดุมเสื้อที่ถูกปลดจนเห็นชุดชั้นใน ก่อนจะพิจารณาผลงานที่เขาทำไว้
“คุณทำฉันเจ็บ” เธอทำหน้าแง่งอนแล้วค้อนใส่ เขาจึงลุกขึ้นไปหยิบยาแก้ฟกช้ำ
“ทำแค่นี้เป็นรอย ทีคืนนั้นพวกเรา...”
คุณอาจจะชอบ
