อ้อนรักวิศวะร้าย (Kyle & Queen)

Kyle & Queen - 3 พี่ไคล์คนหล่อ

พี่คิงส์พูดพร้อมชี้ไปที่บุคคลที่กำลังพูดถึง ฉันเลยมองตามด้วยความอยากรู้ ร่างสูงโปร่งสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสีดำ เขาแต่งตัวเหมือนเด็กเสิร์ฟแต่พอดูหน้าแล้วก็บอกได้ทันทีว่าไม่ใช่อย่างแน่นอน

ใบหน้าหล่อคมเข้ม ผมสีดำสนิท จมูกโด่งคมสันกับริมฝีปากบางเฉียบได้รูป ให้ตายเถอะ โคตรจะหล่อเลยค่ะแม่

“ไอ้คิงส์สงสัยเด็กมึงจะชอบไอ้ไคล์ซะแล้วมั้ง” ฉันสะดุ้งทันทีเมื่อพี่คิงส์จับใบหน้าฉันให้หันกลับมาตามเดิม ไม่นานผู้ชายที่ชื่อไคล์ก็เดินมานั่งลงโดยที่มือยังคงพิมพ์อะไรในมือถือพร้อมกับสีหน้าเรียบ ๆ

“ไม่ทงไม่ทักทายเพื่อนแล้วเดี๋ยวนี้” พี่คิงส์เอ่ยขึ้นแซว ๆ ใบหน้าหล่อเงยขึ้นมา เขาขมวดคิ้วมองหน้าพี่คิงส์เงียบ ๆ ก่อนจะเบนสายตามามองฉันเล็กน้อยแล้วก้มลงไปสนใจมือถือตามเดิม

ฮื่อ แค่เขามองแป๊บเดียวหัวใจฉันก็สั่นสะท้านไปหมดแล้ว

“น้ำเปล่าได้แล้วค่ะ”

“ใครสั่ง?” พี่ไคล์เอ่ยถามด้วยความสงสัยก่อนจะเก็บมือถือใส่กระเป๋ากางเกง

“กูเอง” พี่คิงส์พูดพร้อมรับน้ำและแก้วมาเทให้ฉันดื่มโดยที่พี่เขาทำให้ฉันทุกอย่างตั้งแต่เปิดฝาเทน้ำรวมถึงส่งแก้วมาให้ฉันด้วยซึ่งมันเป็นการกระทำที่ปกติมากสำหรับฉันแต่คงไม่ปกติสำหรับคนธรรมดาทั่วไปที่ไม่รู้เรื่องราวสินะก็ดูได้จากสายตาที่คนทั้งโต๊ะมองมานี่ไงละ

“ไอ้ไคล์ตีกูที กูไม่ได้ฝันอยู่ใช่ปะ ไอ้คิงส์แม่งเทน้ำให้ผู้หญิงอย่างอ่อนโยนอะ”

“เออมึงก็ช่วยตีกูที” ฉันกินน้ำด้วยความประหม่า ตอนนี้ทั้งโต๊ะต่างก็มองฉันเป็นตาเดียว ก็นะฉันรู้มาว่าพี่คิงส์เคยบอกกับเพื่อนว่ามีน้องสาวแต่ก็ไม่เคยมีเพื่อนคนไหนเคยเจอฉันเลยสักครั้ง

“พวกมึงนี่แม่ง!” พี่คิงส์สบถออกมาอีกครั้ง นี่วันนี้เขาด่าเพื่อนไปกี่ครั้งแล้วเนี่ย ไม่ได้การละฉันต้องแสดงตัวตนหน่อยจะได้ไม่เข้าใจกันผิดไปมากกว่านี้โดยเฉพาะผู้ชายที่ชื่อไคล์

“เอ่อ..สวัสดีทุกคนนะคะ หนูชื่อควีนเป็นน้องสาวพี่คิงส์ค่ะ” ฉันพูดพร้อมระบายยิ้มอย่างอ่อนโยน

“ควีนพี่บอกแล้วไงว่าไม่ต้องพูด!” พี่คิงส์ดุฉันทันทีเมื่อฉันแนะนำตัวเสร็จ ก็ฉันเบื่อฟังคำสบถของพี่แล้วไงก็แค่บอกว่าเป็นน้องสาวเองมันจะสร้างปัญหาอะไรได้กัน

“อ๋าา ลืมไปเลยว่าไอ้คิงส์มีน้องสาวด้วยเพราะแม่งไม่เคยพามาให้เห็น น้องมึงสวยจัดเลยนี่ กูเข้าใจแล้วว่าทำไมไม่อยากให้พวกกูเห็น” ฉันมองเพื่อนของพี่คิงส์ที่พากันหัวเราะขึ้นมาแต่สายตาฉันก็จับจ้องไปแค่พี่ไคล์ซึ่งเจ้าตัวเพียงยิ้มมุมปากในขณะที่กำลังชงเหล้าให้ตัวเองอยู่

“เพื่อนเหี้ย ๆ แบบพวกมึงกูไม่แนะนำให้รกความทรงจำน้องกูหรอก” ฉันตีแขนพี่คิงส์แรง ๆ เพราะเจ้าตัวก็พูดหยาบคายเกินไป พวกพี่เขาก็นิสัยดีออกดูเฟรนลี่ดีจะตาย พี่คิงส์อะหวงฉันมากเกินไปแล้ว

“ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะคะ ไม่ทราบว่าพี่ ๆ ชื่ออะไรกันบ้าง?”

“ควีนน..” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจดังขึ้นทันทีแต่ฉันก็ไม่สนใจและหันมาสนใจเพื่อน ๆ ของพี่คิงส์ต่อ

“พี่ชื่อเฉินครับเป็นเจ้าของผับที่นี่” ฉันเบิกตากว้างทันที ผู้ชายที่เต๊าะฉันตั้งแต่แรกคือเจ้าของผับแห่งนี้เหรอเนี่ย

“พี่ชื่ออาร์มครับ” ฉันยิ้มทักทายพี่อาร์มซึ่งเจ้าตัวเป็นคนพูดน้อยมาก ก่อนที่ฉันจะให้ความสนใจกับคนสุดท้าย ฉันจ้องมองเขาด้วยความเขินอายผู้ชายคนนี้หล่อและตรงสเป็กฉันทุกระเบียบนิ้วได้ยังไงกันนะ

ใบหน้าหล่อจ้องมองฉันก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยน

“พี่ไคล์ครับ” ฉันนั่งนิ่งไปทันที ทั้งน้ำเสียงและรอยยิ้มมุมปากของอีกฝ่ายผู้ชายคนนี้มันจะเกินไปแล้วนะ เขาทำให้ฉันอยากได้พี่เขามากเสียเหลือเกิน ฉันบอกตรงนี้เลยว่าถ้าพี่เขาโสดฉันจะจีบแน่นอน!

“ว่าแต่น้องควีนอายุเท่าไหร่ครับ เรียนที่ไหน” พี่เฉินเอ่ยถามฉันก่อนจะยกเหล้าขึ้นดื่มโดยมีสาวสวยข้างกายคอยบริการไม่ห่างและแน่นอนว่าตอนนี้ทั้งโต๊ะไม่ได้มีแค่ฉันกับเพื่อนพี่คิงส์แล้วเพราะมีสาว ๆ พี่ที่เฉินเรียกมาบริการขนาบข้างกายทุกคน พี่คิงส์ที่ตอนแรกก็หวงฉันนักหนาตอนนี้สนใจแต่แม่สาวสวยคนนั้นที่คุยด้วยกันเมื่อกี้

“21ปีค่ะ อยู่มหาลัยxx คณะสถาปัตยกรรม” ฉันตอบกลับด้วยรอยยิ้มก่อนจะเบนสายตามองพี่ไคล์กับสาวสวยข้างกายของเขาที่ทั้งคู่พูดคุยกันเพียงเล็กน้อยก่อนที่เจ้าตัวจะหันมาเล่นมือถือซะส่วนใหญ่ ไม่รู้ทำไมแต่ตอนนี้ฉันรู้สึกไม่ชอบใจเสียเหลือเกิน