กรงรักราชาทมิฬ

ใครๆ ก็รู้ว่าชีคซาฮิมโหดเหี้ยม เผด็จการ และเด็ดขาดมากขนาดไหน ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งของเขาหรอก หากใครยังรักตัวกลัวตายก็ต้องยอมสยบอยู่ใต้อำนาจของราชาคนใหม่ รวมถึงตัวเธอด้วย หากยอมปฏิบัติตามคำสั่งแต่โดยดี คนนั้นก็จะอยู่อย่างสุขสบาย ฟีน่ามองสาวน้อยตรงหน้าด้วยความเห็นอกเห็นใจ เมื่อพอจะดูออกว่าพรีมรตาคงไม่เต็มใจจะเป็นนางสนมของท่านชีคของเธอจริงๆ

“ไม่ว่านายหญิงจะเต็มใจเป็นนางสนมของท่านชีคหรือไม่ ก็ไม่สำคัญหรอกเจ้าค่ะ คำสั่งของท่านชีคคือประกาศิตที่ทุกคนต้องปฏิบัติตาม ฮานะเข้ามาพอดี ท่านเตรียมตัวไปอาบน้ำให้สบายใจเถิด อีกสักพักท่านชีคคงจะเข้ามา นายหญิงจะได้ไม่โดนดุ”

พรีมรตาปรายตาไปมองทางสาวใช้ที่ชื่อ ‘ฮานะ’ เด็กสาวอยู่ในชุดอบายะห์สีเทาที่คลุมผมด้วยฮิญาบสีเดียวกัน สาวใช้คนนี้คงจะอายุน้อยกว่าเธอสักสามสี่ปีได้กระมัง เพราะใบหน้าของเด็กสาวดูอ่อนเยาว์เหมือนสาวน้อยแรกรุ่น

“ฉันเข้าใจละ เธอชื่อฮานะใช่ไหม” เมื่อพูดกับฟีน่าเข้าใจแล้ว ก็หันมาทักทายสาวใช้ที่อ่อนวัยกว่าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนลง ขณะที่ฟีน่าก็เดินออกไปจากห้องอย่างเงียบๆ

“เจ้าค่ะนายหญิง” สาวใช้ตอบสั้นๆ ท่าทางสงบเสงี่ยมเจียมตัว

“พาฉันไปอาบน้ำเถอะ ฉันอยากอาบน้ำแล้ว”

เมื่อไม่มีทางเลือกอื่นในตอนนี้ เธอก็จำเป็นต้องทำตามคำสั่งของชีคใจโหดจอมเผด็จการไปพลางๆ ก่อน ได้โอกาสเมื่อไหร่ค่อยหนีออกไปจากที่นี่ บางทีอาจเป็นพรุ่งนี้ที่เธอจะหาทางหนีไปจากประเทศนี้แล้วรีบกลับเมืองไทย แต่เมื่อนึกถึงภาระอันหนักอึ้งของตนเองก็ทำให้พรีมรตาต้องถอนหายใจออกมาหนักๆ จนคนที่เดินนำหน้าต้องหันขวับมามองด้วยความสงสัย

“ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่ร้อนน่ะ”

ฮานะยิ้มให้บางๆ แล้วพานายสาวเดินผ่านห้องหนึ่งก็ถึงห้องอาบน้ำแล้ว ความจริงน่าจะเรียกห้องนี้ว่าห้องสรงน้ำมากกว่า เพราะที่นี่เคยเป็นวังของกษัตริย์มาก่อน แต่สรรพนามที่ใช้ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดเมื่อชีคซาฮิมขึ้นเป็นราชา ทั้งที่ความจริงชีคหนุ่มก็มีความเกี่ยวข้องกับกษัตริย์อยู่ไม่น้อยเพียงแต่มีไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ แต่ด้วยความที่ชีคหนุ่มไม่ยึดถือในยศถาบรรดาศักดิ์ เขาจึงไม่เรียกตัวเองว่าพระราชา ทุกคนใต้ปกครองจึงไม่จำเป็นที่จะต้องใช้คำราชาศัพท์กับเขา

และน้อยคนนักที่จะรู้ว่าชีคหนุ่มไม่ต้องการที่จะได้ตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครแห่งนี้เลย เขาลงมือโค่นล้มบัลลังก์ขององค์โอมาร์ก็เพื่อแก้แค้นให้กับครอบครัวที่ถูกฆ่าอย่างโหดร้ายที่สุด และเพื่อแก้แค้นให้กับพี่น้องในชนเผ่าของเขาที่ถูกทหารขององค์ราชาใจโฉดนั่นบุกเข้ามาฆ่าฟันไม่เว้นแม้แต่ลูกเล็กเด็กแดงต้องหนีกันระส่ำระสาย หากใครคิดขัดขืนต่อสู้ก็ต้องตายอย่างอนาถ เพียงเพื่อจะช่วงชิงบัลลังก์ของกษัตริย์พระองค์ก่อน และเพียงเพื่อจะยึดเอาน้ำมันดิบที่มีอยู่ใต้สันทรายมาเป็นของตนเอง ติดต่อชาวต่างชาติให้มาลงทุนขุดเจาะบ่อน้ำมัน นำความร่ำรวยมาสู่ตนเอง ไอ้โอมาร์มันถึงได้กล้าทำเลวได้ขนาดนั้น

ชีคซาฮิมเก็บงำความแค้นมานานนับยี่สิบปี เขายังคงเฝ้ารอคอยองค์รัชทายาทของกษัตริย์พระองค์ก่อนให้มาครองบัลลังก์อย่างมีความหวัง ตลอดเวลาก็แอบซ่องสุมกองกำลังอย่างลับๆ ต่อสู้กับกองโจรทะเลทรายจนได้รับชัยชนะหลายครั้งต่อหลายครั้งก็ได้อาวุธและกำลังคนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วในที่สุดเมื่อปีที่ผ่านมา การเฝ้ารอคอยการล้างแค้นอันยาวนานก็ได้สิ้นสุดลง เมื่อซาฮิมรวบรวมกำลังพลบุกเข้ายึดวังหลวงได้สำเร็จ

ฮานะนึกถึงเรื่องที่พ่อของเธอเคยเล่าให้ฟังก่อนจะเข้าวังมารับใช้ราชาคนใหม่ขณะที่เดินไปเปิดน้ำใส่อ่าง แล้วหันมามองผู้หญิงของท่านชีคเป็นระยะๆ ด้วยสายตาชื่นชม เธอได้รับคำสั่งจากชีคซาฮิมให้มาเป็นสาวใช้ประจำตัวของพรีมรตา ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นานมากแค่ไหนแล้วที่เจ้านายหนุ่มผู้เงียบขรึมของเธอไม่คิดจะสนใจผู้หญิงคนไหนอย่างจริงจัง ทว่าเวลานี้ชีคหนุ่มกลับแต่งตั้งผู้หญิงคนนี้เป็นนางสนม แต่ไม่น่าแปลกใจหรอกที่ท่านชีคจะสนใจพรีมรตาเป็นพิเศษ เพราะนางสวยมาก ขนาดเธอเป็นผู้หญิงด้วยกันเองก็ยังอดที่จะรู้สึกชื่นชมหญิงสาวไม่ได้

พรีมรตารู้สึกตื่นตาตื่นใจกับห้องอาบน้ำขนาดใหญ่ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของอโรมา มีแสงไฟเรืองรองฉายส่องมาจากโดมทองด้านบน ตามมุมห้องประดับประดาด้วยโคมไฟ ด้านหน้าของเธอก็มีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ที่คิดว่าน่าจะทำมาจากหินซึ่งฮานะเปิดน้ำใส่ไว้แล้วพอประมาณ มีกลีบกุหลาบสีแดงลอยอยู่เหนือน้ำชวนให้ไปลงแหวกว่ายยิ่งนัก

“เฮ้ย! เธอจะทำอะไรน่ะฮานะ”

ขณะที่ร่างอรชรที่ยังอยู่ในชุดส่าหรีกำลังดื่มด่ำกับความหรูหราของห้องอาบน้ำ พรีมรตาก็ต้องร้องเสียงหลงออกมาด้วยความตกใจ เมื่อเห็นเด็กสาวทำท่าจะเข้ามาถอดเสื้อผ้าของเธอออก

“ฮานะก็จะถอดเสื้อผ้าให้นายหญิงไงเจ้าคะ จะได้ลงไปอาบน้ำในอ่างได้” เด็กสาวตอบขำๆ เมื่อเห็นท่าทางตกอกตกใจของนายสาวที่เบิกตาโตราวกับไข่ห่าน

“ฉันถอดเองได้”

“นายหญิงอายหรือเจ้าคะ หน้าแดงเชียว” สาวใช้รุ่นเยาว์ถามยิ้มๆ

“แล้วเธอไม่อายเหรอ ที่ต้องอาบน้ำให้คนอื่นน่ะ”

“ก็อายนิดๆ เจ้าค่ะ แต่เป็นคำสั่งของท่านชีค ฮานะก็ต้องทำตาม ถ้านายหญิงจะถอดชุดเองก็ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ แต่พอลงอ่างแล้ว ฮานะต้องเป็นคนขัดตัวให้นายหญิงนะเจ้าคะ”

สายตามุ่งมั่นของเด็กสาว ทำให้พรีมรตาต้องยอมแพ้ อีกอย่างเธอก็อยากจะอาบน้ำเต็มแก่แล้ว อาบน้ำเสร็จก็จะได้พักผ่อนเสียที ก็ตอนนี้เธอรู้สึกทั้งเหนื่อยทั้งง่วง เพราะเมื่อคืนได้นอนน้อยเหลือเกิน และในคืนก่อนหน้าที่ผ่านมาก็ไม่ได้นอนเต็มอิ่ม

ไม่กี่นาทีต่อมาร่างอรชรก็ลงไปอยู่ในอ่างน้ำ โดยมีสาวใช้คอยขัดผิวให้ ฮานะใช้สบู่ดำที่ทำมาจากน้ำมันมะกอก จนผิวกายที่ขาวผ่องเรียบเนียนอยู่แล้วดูเปล่งปลั่งสดใสน่ามองยิ่งขึ้น จากนั้นสาวใช้ก็ใช้สบู่เหลวกลิ่นดอกไม้ถูตัวนายสาวอีกรอบ แล้วก็ชำระล้างร่างกายงดงามผุดผาดจนสะอาดหมดจด ตบท้ายด้วยการฉีดพรมน้ำหอมกลิ่นกุหลาบไปทั่วเรือนร่าง

“นายหญิงเป็นผู้หญิงที่มีผิวสวยมากๆ เลยเจ้าค่ะ ท่านชีคจะต้องหลงท่านมากๆ แน่” เด็กสาวออกความเห็นอย่างซื่อๆ คนถูกชมแอบเขินเล็กน้อย ส่งยิ้มหวานมาให้สาวใช้ประจำตัวอย่างเป็นมิตรมากขึ้น

“แต่ฉันไม่ชอบท่านชีคของเธอ”

“แต่ฮานะคิดว่าท่านชีคจะต้องชอบนายหญิง”

“เพราะว่าฉันสวยน่ะเหรอ”

“ก็ประมาณนั้นเจ้าค่ะ ผู้ชายส่วนใหญ่ชอบผู้หญิงสวยๆ ก็เหมือนกับผู้หญิงส่วนใหญ่ที่ชอบผู้ชายหน้าตาดี ไม่ใช่หรือเจ้าคะ” เด็กสาวออกความคิดเห็นตามตรง ซึ่งพรีมรตาก็เห็นด้วย

ผู้ชายส่วนใหญ่ก็ชอบผู้หญิงที่ความสวยกันทั้งนั้นแหละ แต่คงจะยกเว้นผู้ชายที่ชื่อ ‘ซาฮิม’ เพราะสายตาที่เขามองเธอ มันไม่มีความพิศวาสหรือเสน่หาเจือปนอยู่ในนั้นเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับมองเธอด้วยสายตาเหยียดหยามมีแววดูถูกดูแคลนเหมือนไม่ชอบหน้าอย่างเห็นได้ชัด หรือเพราะเขาคิดว่าเธอเป็นคนรักของศัตรูใช่ไหม เขาจึงไม่มีทีท่าว่าจะสนใจใยดีเธอเหมือนผู้ชายคนอื่นๆ

‘ดีเหมือนกัน ให้เขาเข้าใจผิดแบบนี้แหละดีแล้ว เขาจะได้ไม่มาข้องเกี่ยวกับเธอ’

สองสาวคุยกันไปเรื่อยๆ กระทั่งพรีมรตามาอยู่ในชุดยาวกรอมเท้าสีหวาน ผมดกดำทิ้งตัวแผ่กระจายเต็มแผ่นหลัง ดูเงางามน่าสัมผัส ใบหน้าเรียวรูปไข่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องประทินโฉมเพียงบางเบา เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยฮานะก็เดินออกไปจากห้อง ปล่อยนายหญิงของเธอไว้ในห้องนอนตามลำพัง

ร่างอรชรเดินมานั่งบนขอบเตียง ในหัวสมองก็คิดถึงแผนการที่จะหนีออกไปจากวังหลวงตลอดเวลา เธออยากหนีไปให้พ้นจากคนใจคอโหดเหี้ยมโดยเร็วที่สุด หญิงสาวคิดหาหนทางจนดวงตาเริ่มจะปิด

พรุ่งนี้เช้าชีคซาฮิมบอกว่า เขาจะพาเธอออกไปตามหาราเชลด้วยกัน ไปตามหาที่รัฐบาร์การู แล้วจะเดินทางไปยังไง หากนั่งอูฐไปเธอจะหนีไปจากเขาด้วยวิธีไหน ตีหัวเขาให้สลบแล้วขโมยอูฐหนีไปอย่างนั้นหรือ หากขี่ม้าไปล่ะ ก็พอเห็นช่องทางหนีรำไรเนื่องจากเคยขี่ม้ามาบ้าง แต่พวกทหารก็อาจจะตามไล่บี้เธอจนทัน หรือว่าเขาจะพาเธอนั่งเฮลิคอปเตอร์ไป ยิ่งหาทางหนีไม่ได้น่ะสิ เธอควรจะทำยังไงดีเนี่ย จะหนีเอาตัวรอดไปจากปีศาจทะเลทรายอย่างชีคซาฮิมได้อย่างไร

หญิงสาวคิดขณะที่เอนตัวลงบนที่นอน ขยับตัวขึ้นไปหนุนหมอน หนังตาก็เริ่มจะหนักอึ้งลงทุกทีจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้น แต่ก่อนที่เปลือกตาบางจะปิดสนิทลง

ผั่วะ!

เสียงประตูหน้าห้องเปิดออก ทำให้ดวงตาที่หรี่ปรือกะพริบปริบๆ มองไปทางต้นเสียงด้วยความง่วงงุน แต่พอเห็นว่าใครเดินเข้ามา ความง่วงก็บินหนีไปทันที ความตื่นตระหนกเข้ามาแทนที่แทบจะทันทีทันใด จนต้องยันกายลุกขึ้นนั่งแล้วถอยห่างไปจนชิดหัวเตียง เมื่อร่างสูงในชุดโต๊ปสีขาวสะอาดเดินเข้ามาใกล้แล้วมองเธอดวงตาเป็นประกายระยับ ไม่น่าไว้ใจ

“กลัวข้าขนาดนั้นเลยหรือพรีมรตา คิดว่าข้าจะปล้ำเจ้าหรือยังไง”

เขาบอกทุกคนว่าเธอเป็นนางสนมของเขา แล้วจะให้เธอคิดว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษหรือไง คิดพลางรีบหยิบเอาหมอนข้างมากอดเอาไว้ ราวกับว่ามันจะเป็นเกราะคุ้มกันเธอได้อย่างนั้นแหละ

“ทะ...ท่านกำลังจะทำอะไร”

ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้กำลังตั้งท่าจะก้าวขาขึ้นมานอนบนเตียง คนที่ถอยร่นไปจนชิดขอบหัวเตียงรีบถามเสียงสั่น แววตาดูตื่นตระหนกราวกับสาวน้อยไร้เดียงสา ทำให้ชีคหนุ่มนึกอยากจะแกล้งเชลยสาวของเขาขึ้นมาจริงๆ

“ข้าก็กำลังจะนอนอยู่นี่ไง”

“ไม่ได้ ท่านจะนอนที่นี่ไม่ได้นะ ถ้าท่านนอนตรงนี้ แล้วฉันจะไปนอนที่ไหนล่ะ”

ชีคซาฮิมที่กำลังจะเอนตัวลงนอนหันไปมองหน้าคนถามที่มองเขาราวกับว่าเขาเป็นโจรบ้ากามด้วยสายตาดุกร้าว นางมีสิทธิ์อะไรมาสั่งเขา ห้องนี้เป็นห้องของเขา และเตียงนี้ก็เป็นเตียงของเขา ฉะนั้นเขาจะนอนที่ไหนก็ย่อมได้

“ทำไมจะไม่ได้ ฟีน่าไม่ได้บอกเจ้าหรือ ว่าตอนนี้เจ้าอยู่กับข้าในฐานะอะไร ข้าอุตส่าห์เลื่อนตำแหน่งให้เจ้า จากเชลยสาวมาเป็นนางสนมแทน ไม่ดีใจหรอกรึ”

‘ดีใจกับผีน่ะสิ ใครอยากจะเป็นนางสนมกัน ต่อให้เลื่อนเป็นชีคคาก็ไม่มีทางสนใจ ชีคที่มีจิตใจโหดเหี้ยมแบบนี้ต่อให้หน้าตาดีดึงดูดใจมากแค่ไหน หางตาเธอก็จะไม่แล’

“ฉันจะดีใจมาก ถ้าท่านปล่อยฉันไป”

‘หึ ไม่มีวัน รอให้จับไอ้ราเชลมาให้ได้ก่อนเถอะ’ ดวงตาสีสนิมเริ่มแข็งกร้าวขึ้นเมื่อนึกถึงทายาทของศัตรูหมายเลขหนึ่ง อารมณ์ที่ยังเย็นๆ อยู่เมื่อครู่พลันร้อนรุ่มขึ้นด้วยเพลิงแค้นที่สุมอยู่ในอกมาเนิ่นนาน พลางหันไปมองคนข้างๆ ด้วยสายตาวาววับ

พรีมรตารู้สึกถึงรังสีอำมหิตพุ่งวาบอาบตัวเธอจนรู้สึกเย็นยะเยือกไปถึงไขสันหลังทันที ทำไมแค่บอกให้เขาปล่อยเธอไป จะต้องทำท่าโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนี้ด้วย ถึงชีคหนุ่มจะไม่พูดอะไรออกมา แต่ดวงตาของเขาบอกอะไรได้หลายอย่าง อย่างหนึ่งที่รู้คือเขากำลังโกรธ

“ข้าจะปล่อยเจ้าไปแน่ ถ้าไอ้ราเชลมันตาย หรือไม่...เจ้าก็ต้องมาเป็นนางสนมของข้าตลอดไป หากตามหาตัวคนรักของเจ้าไม่เจอ”

พรีมรตาหอบหายใจสะท้าน ทั้งกลัว ทั้งโกรธ เมื่อได้ฟังจนจบประโยค เขาคิดจะฆ่าราเชลจริงๆ นั่นแหละ แล้วถ้าหากเขารู้ว่าเธอโกหกเรื่องที่บอกว่าราเชลอยู่ที่รัฐบาร์การูล่ะ เขาจะฆ่าเธอด้วยหรือเปล่า หญิงสาวคิดอย่างหวาดหวั่น สายตาเริ่มมองหาสิ่งของรอบตัวที่จะเอามาเป็นอาวุธป้องกันตัวและต่อสู้กับชีคใจโหดได้ แต่มุมที่เธออยู่มันไม่เอื้ออำนวยที่จะยื่นมือไปหยิบจับอะไรได้เลย เมื่อร่างหนากึ่งนั่งกึ่งนอนขวางกั้นเธอเอาไว้แบบนี้

“เอ่อ คือฉันรู้สึกปวดปัสสาวะ ขอฉันเข้าห้องน้ำหน่อยได้ไหม”

ชีคหนุ่มมองเชลยสาวอย่างไม่ไว้ใจเท่าไรนัก แต่ผู้หญิงตัวเล็กๆ แค่นี้ ฤทธิ์เดชคงไม่มากนักหรอก หากนางคิดจะหนีก็คงโง่เต็มที เพราะข้างนอกมีแต่คนของเขาเต็มไปหมด และเขาก็ได้สั่งกำชับให้ไฮซาลไปบอกทหารทุกคนแล้วว่า ต้องคอยจับตามองพรีมรตาทุกฝีก้าว อย่าปล่อยให้นางหนีรอดออกไปจากวังหลวงได้โดยเด็ดขาด จนกว่าเขาจะมีคำสั่งให้ปล่อยนางไปเอง

“ก็ไปสิ”

เมื่อได้รับอนุญาต พรีมรตาก็รีบลนลานคลานลงไปจากเตียงทันที รีบรุดไปเข้าห้องน้ำแล้วขังตัวเองอยู่ในนั้นนานสองนาน จนคิดว่าไอ้ผู้ชายใจโหดนั่นคงหลับไปแล้วจึงได้รีบจัดการธุระของตนเองเสร็จก็เดินออกมา

หลอดไฟดวงใหญ่บนเพดานดับลงแล้ว เหลือเพียงแสงสว่างนวลจากโคมไฟตรงหัวเตียงหลอดเดียวเท่านั้น เมื่อเดินเข้าไปใกล้ก็เห็นร่างหนานอนตะแคงหลับตาพริ้ม แล้วก็ได้ยินเสียงหายใจสม่ำเสมอบอกว่าเจ้าตัวคงนอนหลับสนิทแล้ว

ความคิดที่อยากจะหนีเอาตัวรอดเริ่มทำงานทันที สายตาระแวงภัยตวัดไปมองทางโคมไฟ เห็นแจกันดอกไม้วางอยู่บนโต๊ะตัวเตี้ยตรงหัวเตียง เธอค่อยๆ เดินย่องไปหยิบ ยกมันขึ้นมาถือเอาไว้มั่นด้วยสองมือ มองไปที่ศีรษะของคนที่นอนหลับอยู่อย่างตัดสินใจ

แจกันขนาดเหมาะมือถูกยกขึ้นอย่างช้าๆ สายตาเล็งเป้าหมายไม่กะพริบ หัวใจของสาวน้อยเต้นแรงแทบจะทะลุออกมาจากซี่โครงเมื่อเงื้อมือขึ้นจนสุดแขน พร้อมกับเม้มริมฝีปากแน่นหลับตาปี๋ แล้วทุ่มแรงทั้งหมดฟาดอาวุธในมือลงมาบนศีรษะของคนที่นอนหลับอยู่

ฟุ่บ!!