ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย หนี้รักทาสเสน่หา

หนี้รักทาสเสน่หา

พิตตนันท์ต้องเผชิญกับความโหดร้ายของกัณติพัฒน์ที่ถูกความหึงหวงและโทสะบดบังจนไร้ความเมตตา เขาตราหน้าว่าเธอทรยศก่อนจะใช้กำลังลากเธอไปลงทัณฑ์บนเตียงเพื่อระบายความแค้น ชุดนอนถูกฉีกขาดท่ามกลางเสียงกรีดร้องอ้อนวอนที่ไร้ความหมาย ชายหนุ่มมอบบทเรียนแสนเจ็บปวดผ่านสัมผัสอันป่าเถื่อนที่สร้างรอยช้ำไปทั่วร่างสาว แม้เธอจะบอบช้ำจนแทบแหลกสลายแต่เขาก็ไม่หยุดยั้ง พิตตนันท์ทำได้เพียงภาวนาให้ช่วงเวลาที่แสนทรมานและรุนแรงนี้จบสิ้นลงเสียทีในอ้อมกอดที่เต็มไปด้วยไฟแค้นของมัจจุราชหนุ่ม
ตอน
แชร์

ตอน 3

3

หญิงสาวคิดหาหนทางหาเงินจำนวนมากขนาดนี้ หากแต่สมองของเธอหาคิดออกไม่ มันอื้ออึง สับสน รูปถ่ายยายหอมที่ติดอยู่บนฝากระดานของตัวบ้าน นึกถึงบุญคุณที่ยายทนเลี้ยงเธอมาตามลำพัง คิดถึงความอบอุ่นที่ได้รับจากผู้เป็นยาย และสุดท้ายคือคำพูดของมารุตที่แล่นเข้ามาในสมองอย่างเฉียบพลัน

“เพื่อยาย..ต้นข้าวทำได้ ทำได้”

การตัดสินใจครั้งสุดท้ายและยิ่งใหญ่ที่สุดของพิตตนันท์ก็เดินทางมาถึง สาวน้อยลุกขึ้นยืนก้าวเดินออกไปจากบ้านหลังน้อย จุดหมายปลายทางคือบ้านของมารุต ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก ก้าวแต่ละก้าวของเธอเต็มไปด้วยความรักและความกตัญญูต่อยายหอม ที่ชุบเลี้ยงเธอมาเป็นทั้งพ่อและแม่ในคราเดียวกัน

พิตตนันท์เดินทางมาถึงบ้านของมารุตในเวลาไม่ถึงสิบนาที เธอสูดลมหายใจเข้าเพื่อเรียกกำลังใจ ระบายออกมาเพื่อต่อสู้กับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น นิ้วเรียวกดที่สัญญาณกริ่งหน้าบ้านสองครั้ง ไม่นานสาวใช้ประจำบ้านเดินออกมาดูผู้มาเยือน

“ต้นข้าวเองเหรอ..มาหาใคร..คุณนายไม่อยู่หรอก” เจี๊ยบสาวใช้ที่รู้จักพิตตนันท์เอ่ยถาม

“มาหาคุณรุต”

“งั้นเข้ามาก่อนสิ คุณรุตนั่งทำงานอยู่ที่สนามพอดี”

เจี๊ยบเปิดประตูให้หญิงสาวนิสัยดีเข้ามาภายในเขตบ้าน ก่อนจะเดินนำหน้าไปหามารุตที่นั่งจิบกาแฟอยู่ที่โต๊ะม้าหิน มารุตเห็นพิตตนันท์เดินมาแต่ไกล รู้ดีว่าคำตอบที่เขาจะได้รับคือคำตอบที่เขาต้องการ เมื่อพิตตนันท์เดินทางมาถึงที่โต๊ะม้าหิน ลูกชายเจ้าของบ้านโบกมือไล่ให้สาวใช้ออกไปจากบริเวณนี้ทันที เพราะเขาต้องการพูดกับเธอตามลำพัง

“คุณรุต..คุณอยากได้คำตอบจากต้นข้าวอยู่หรือเปล่าคะ” หญิงสาวรวบรวมความกล้าพูดออกไป

“ก็ว่ามาสิ..คำตอบของเธอคืออะไร” พิตตนันท์ประสานมือเข้าหากันแน่น รู้สึกหนักปากขึ้นมาทันที หากแต่เธอก็เอ่ยออกไปในที่สุด

“ตกลงค่ะ” มารุตยิ้มกับคำตอบที่ได้รับ ส่วนพิตตนันท์หน้าชาเมื่อเห็นสายตาของมารุตที่มองมาที่เธอ

“ก็ดี..ฉันขอถามอะไรอย่างหนึ่งได้ไหม..เพราะฉันต้องมั่นใจว่าของขวัญชิ้นที่ฉันจะมอบให้เพื่อนยังสดๆ ซิงๆ อยู่”

เป็นครั้งที่สองที่ใบหน้าของเธอชา หากแต่ครั้งนี้มันมากมายกว่าครั้งแรกมากนัก เป็นเพราะสายตาของเขาที่มองมา มันเต็มไปด้วยคำดูถูกเหยียดหยาม

“เธอเคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อนหรือเปล่า”

พิตตนันท์อยากจะสะบัดฝ่ามือใส่ใบหน้าของชายหนุ่มหน้าตาดีคนนี้ โทษฐานที่ดูถูกและเหยียดหยามศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิงเช่นเธอ

“ถ้าคุณรุตไม่มั่นใจว่าต้นข้าวจะมีสิ่งนั้นอยู่หรือเปล่า แล้วคุณรุตมาเสนอเงินให้ต้นข้าวทำไม” หญิงสาวย้อนถาม และนั่นมากพอที่จะเป็นคำตอบให้กับมารุต

“แสดงว่าสิ่งที่ฉันคิดว่าเธอจะมีให้เพื่อนฉัน..มันก็มีจริงๆ เอาล่ะ เป็นอันว่าเธอสอบผ่าน ฉันจะมอบของขวัญที่มีชีวิตให้กับเพื่อนรักของฉันในวันเกิดในปีนี้” มารุตสรุป

“ต้นข้าวขอถามอะไรสักสองสามข้อได้หรือเปล่าคะ..ไหนๆ ต้นข้าวต้องไปเป็น..เอ่อ..ของขวัญวันเกิดให้กับเพื่อนคุณอยู่แล้ว” พิตตนันท์อยากทราบรายละเอียดต่างๆ ของผู้ชายที่ได้รับของขวัญชิ้นนี้

“ว่ามาสิ..อยากรู้อะไร” มารุตพูดพลางจิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์ ไม่ทุกข์ร้อนกับสิ่งที่เขาทำ

“ต้นข้าวอยากรู้ว่า..ว่า..ต้องไปเป็นของขวัญให้กับเพื่อนของคุณรุตนานเท่าไหร่คะ” หญิงสาวหลบสายตาของมารุต เมื่อถามคำถามนี้ออกไป ชายหนุ่มยิ้มเย็นก่อนจะตอบ

“เพื่อนฉันไม่ชอบใช้ผู้หญิงซ้ำ..อย่างน้อยหนึ่งคืน..อย่างมากไม่เกินสามคืน”

คำพูดง่ายๆ ฟังสบายๆ ของมารุต ทำให้หญิงสาวใจชื้นขึ้นมาบ้างที่รู้ว่าต้องตกนรกไม่เกินสามวัน สิ่งที่เธอกำลังจะสูญเสียไป แลกกับชีวิตของยายหอมผู้เปรียบเสมือนบุพการีของเธอ มันคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้มในความรู้สึกของเธอ

“เพื่อนคนนี้ใช้ผู้หญิงเปลือง เจ้าชู้เป็นเพลย์บอยตัวยง เขาไม่หยุดอยู่กับผู้หญิงจืดชืดอย่างเธอหรอก ฉันว่าแค่คืนเดียว เธอก็หมดหน้าที่แล้ว”

หญิงสาวไม่โต้ตอบกับคำพูดของมารุต เพราะถือว่าคำตอบที่ได้รับมากพอแล้ว เธอคงเป็นของเขาแค่คืนเดียวทุกอย่างก็จบ แค่คืนเดียวพิตตนันท์ย้ำเตือนอยู่ในใจ

“นี่เงินห้าหมื่นเป็นงวดแรกที่เธอจะได้รับ เมื่องานเสร็จเธอมารับส่วนที่เหลือ”

มือหนาค้นหาอะไรบางอย่างที่อยู่บนกองเอกสารที่กระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะหิน หยิบสมุดเช็คขึ้นมากรอกตัวเลข และกำกับชื่อลงนาม ยื่นให้หญิงสาวเป็นค่าตอบแทน กับการเป็นของขวัญวันเกิดที่มีชีวิต เพื่อมอบให้กับเพื่อนรักของเขา

“เอาไปขึ้นเงินได้ทันทีเลยนะ..วันอาทิตย์มาหาฉันที่นี่ตอนสี่โมงเย็น เราต้องไปก่อนที่งานจะเริ่ม” มารุตกำชับหญิงสาวถึงวันเวลา พิตตนันท์รับเช็คด้วยมืออันสั่นเทา เก็บเช็คลงในกระเป๋าถือ

“ต้นข้าวกลับก่อนนะคะ”

เธอขอตัวกลับทันทีเวลาสามวันต่อจากนี้ คือช่วงเวลาทำใจให้เข้มแข็ง นึกถึงผู้เป็นยายและความรักที่นางมอบให้ เพื่อเป็นกำลังใจในการต่อสู้กับรอยราคีที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกสามวันข้างหน้า

งานปาร์ตี้ฉลองครบรอบวันเกิด 34 ปีของกัณติพัฒน์ จิตติเลขา นักธุรกิจชื่อดังของเมืองไทย เจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ใจกลางกรุงเทพมหานคร และต่างจังหวัดใหญ่ๆ ทั่วประเทศที่มีมากกว่าสิบสาขา มีรายได้หมุนเวียนนับหมื่นล้านบาทต่อเดือน ผลกำไรที่ได้รับต่อปีมากมายมหาศาลจนไม่รู้จะเอาไปกองไว้ตรงไหน ไม่เพียงแต่ในทางธุรกิจเท่านั้นที่โด่งดังและถูกจับตามอง

เรื่องส่วนตัวก็เป็นที่อาหารหลักที่นักข่าวทุกสำนักต้องการรู้ ไม่ว่าเขาจะควงผู้หญิงคนไหนหรือแม้แต่ก้าวไปไหน จะต้องเป็นข่าวทุกครั้ง ยิ่งตอนนี้เขามีข่าวอยู่กับนางเอกชั้นแนวหน้าของเมืองไทย ผู้มีความสวยเกินคำบรรยาย ความเซ็กซี่ที่ได้รับจากทุกสถาบัน การันตีได้ว่านางเอกสาวนามว่า นภัสสร หรือ ปาย เป็นที่หมายปองของชายทั้งในและนอกวงการ

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
ค้นหา “96KUH” บน moboreader เพื่ออ่านหนังสือฉับเต็ม
คัดลอกรหัสและค้นหาในแอป Moboreader เพื่ออ่านต่อ
96KUH
คัดลอก
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย หลังหย่า ฉันกลายเป็นพี่สะใภ้ของประธานสารเลว
9.8
หลังขอหย่าเป็นครั้งที่ 99 หลินหว่านยินกลับถูกฟู่ซือเหนียนไล่ลงจากรถอย่างไม่ใยดีเพียงเพราะเขารับสายจากคนรักในใจ เขาดูแคลนเธอและมั่นใจว่าหากขาดเขาไปเธอก็คงไม่สามารถมีชีวิตรอดได้ ทว่าความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อพี่ชายของเซี่ยจือเวยพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อเข้าหาเธอและสนับสนุนให้เธอหย่าขาดจากสามีใจร้ายเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างประเทศ ท่ามกลางความสัมพันธ์ที่แตกร้าวและการดูถูกที่เธอได้รับมาโดยตลอดจากคนเป็นสามีอย่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า
หน้าปกนวนิยาย นางไพรยั่วสวาท
9.2
เมื่อกฎเหล็กของหมู่บ้านบีบบังคับให้สองพี่น้องต้องรีบหาคู่ครองโดยด่วน เรื่องราวความสัมพันธ์อันเร่าร้อนจึงเริ่มต้นขึ้น ฟองต้องเผชิญกับสัมผัสที่ปลุกเร้าอารมณ์จากชายหนุ่มผู้ปรารถนาในตัวเธอ ขณะที่สร้อยเองก็ถูกคุกคามด้วยความลุ่มหลงที่ยากจะต้านทาน ส่วนแพรพลอยที่ดูเหมือนจะเป็นเหยื่อท่ามกลางชายหนุ่มทั้งห้ากลับต้องรับมือกับบททดสอบสวาทที่ดุดันและร้อนแรงเกินกว่าจะตั้งตัวได้ ในเกมกามารมณ์ที่เดิมพันด้วยร่างกาย ใครจะเป็นผู้คุมเกมที่แท้จริงในท้ายที่สุด
หน้าปกนวนิยาย รักที่ทรมาน  รักที่มาผิดเวลา
7.0
กันยาจำต้องทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อหาเงินรักษาแม่ที่ป่วยหนัก ชะตากรรมกลับพาเธอมาพบสาคร อดีตคนรักที่เธอเคยตีจากไปเมื่อสามปีก่อน ความเจ็บปวดในอดีตทำให้เขาผูกใจเจ็บ เมื่อสบโอกาสจึงเหยียบย่ำและทำร้ายจิตใจเธออย่างแสนสาหัสเพื่อทวงหนี้แค้น ทว่าภายใต้การยอมจำนน หญิงสาวกลับซ่อนความลับอันปวดร้าวไว้ นั่นคือเวลาชีวิตของเธอที่กำลังนับถอยหลังลงทุกที เธอเลือกที่จะทนรับความเจ็บช้ำ ยอมรับชะตากรรมอันโหดร้าย หวังเพียงว่าหากชาติหน้ามีจริง ฟ้าคงเมตตาให้เธอได้รักกับเขาในห้วงเวลาที่ถูกต้อง
หน้าปกนวนิยาย จูบรัก มัดใจอา
8.0
เมื่อความซุกซนและความดื้อรั้นของหลานสาวตัวแสบเริ่มล้ำเส้นจนเกินจะรับมือไหว ผู้เป็นอาที่เคยใจดีจึงต้องงัดมาตรการขั้นเด็ดขาดออกมาใช้เพื่อดัดนิสัยเด็กดื้อให้เข็ดหลาบ เตรียมพบกับเรื่องราวความสัมพันธ์สุดใกล้ชิดที่เต็มไปด้วยความเร้าใจ เมื่อคำขู่ที่ว่าถ้ายังไม่เชื่อฟังอาจะดุให้สำนึก กลายเป็นจุดเริ่มต้นของบทลงโทษอันแสนเร่าร้อนที่จะทำให้หัวใจของคนดื้อต้องสั่นคลอนจนไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป ในนิยายรักโรแมนติกที่พร้อมจะมัดใจคุณ
หน้าปกนวนิยาย เมียเก็บบำเรอแค้น
8.2
มหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าของสายการบินยักษ์ใหญ่อย่าง เมมฟิส แคเมอรอน ต้องเผชิญความสูญเสียครั้งใหญ่เมื่อน้องสาวเพียงคนเดียวตัดสินใจจบชีวิตตนเองลงเพราะความเสียใจจาก นีล เทอร์เนอร์ ดาราหนุ่มชื่อดัง เมื่อเขารู้ความจริงว่าต้นเหตุที่แท้จริงคือ รีส เบคเลอร์ ดาราสาวสวยที่เป็นมือที่สามทำลายความรักจนเกิดโศกนาฏกรรม ความโศกเศร้าจึงแปรเปลี่ยนเป็นไฟแค้นอันร้อนระอุ เขาพร้อมแลกทุกอย่างในชีวิตเพื่อทวงคืนความยุติธรรมและทำให้ผู้หญิงคนนั้นต้องชดใช้อย่างสาสมกับสิ่งที่เธอทำ
หน้าปกนวนิยาย สวมรอยพลอยโจนรัก
7.8
หญิงสาวผู้ขัดสนเรื่องเงินตัดสินใจปลอมตัวเป็นลูกพี่ลูกน้องเพื่อรับงานที่มีเงื่อนไขลับเฉพาะ เธอตกลงมอบพรหมจรรย์แลกกับค่าตอบแทนที่สูงขึ้น แต่ความผิดพลาดทำให้เธอตั้งครรภ์และถูกเลิกจ้างโดยภรรยาของเขา เธอจึงหนีไปตั้งใจเลี้ยงลูกเพียงลำพัง ทว่าชายหนุ่มกลับตามหาเพื่อพาเธอกลับไป แม้เธอจะพยายามปฏิเสธและขู่ฟ้องร้องเพราะไม่อยากยุ่งกับคนมีเจ้าของ โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าเขากลายเป็นชายโสดที่ไร้พันธะการสมรสแล้ว