ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย สมยอมรัก

สมยอมรัก

ท่ามกลางบรรยากาศของโลกยุคใหม่ที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน เรื่องราวความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความสมัครใจของคนสองคนได้ถือกำเนิดขึ้น เมื่อเธอตัดสินใจมอบความไว้วางใจและยินยอมพร้อมใจให้แก่เขา ขณะเดียวกันเขาก็เปิดรับและตอบสนองต่อความรู้สึกนั้นด้วยความเต็มใจอย่างที่สุด พันธะรักที่เกิดขึ้นจึงไม่ใช่การบังคับขู่เข็ญ แต่เป็นความยินยอมพร้อมใจที่ต่างฝ่ายต่างมอบให้แก่กันและกัน จนกลายเป็นความผูกพันที่หลอมรวมคนทั้งคู่ให้กลายเป็นของกันและกันอย่างสมบูรณ์ในท้ายที่สุด
ตอน
แชร์

ตอน 3

เป็นอันว่าเธอต้องย้ายมาอยู่กับเขาอย่างกะทันหัน พันราชสอนให้เธอได้เรียนรู้รสรักของชายหญิงด้วยการเสพสมร่วมรักกับเธอทุกที่ทุกเวลาในบ้าน ความเจ็บปวดจากความคับแคบในช่วงแรกหายไปเหลือเพียงแต่ความเสียวซ่านที่มีอยู่อย่างต่อเนื่อง แรงกายชายที่กระแทกกระทั้นเข้าหาเธอนับวันจะยิ่งหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ท่วงท่าก็เช่นเดียวกันยิ่งแปลกประหลาดขึ้นแต่เสียวสุดใจจนเธอต้องครางกระเส่าอยู่ทุกค่ำคืน เขาทำให้เธอได้เรียนรู้รสสวาทอันแสบวาบหวามจนแทบสำลักความสุขตายคาอก

พันราชชอบกอดชอบหอมและหากิจกรรมทำร่วมกันกับเธอตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกัน เธอยอมรับว่าเซ็กซ์ก็มีส่วนสำคัญในการใช้ชีวิตของเขากับเธอไม่แตกต่างจากกิจกรรมอย่างอื่น

“ทำอะไรกินครับ” เขาเอ่ยถามคนที่กำลังยืนอยู่หน้าเตา บดเบียดเรือนกายเปลือยเปล่าเข้าไปหา เธอสวมเพียงผ้ากันเปื้อนผืนเดียวแต่เนื้อตัวเปลือยเปล่าเพราะเพิ่งโดนเขาเอาก่อนหน้าที่จะลุกมาทำอาหาร เขาเป็นคนบอกเธอเองว่าไม่ต้องสวมใส่เสื้อผ้าอะไร จะได้ไม่มีด่านเวลานึกอยากขึ้นมาจะได้เสียบกายเข้าหากันได้แบบง่ายๆ

พันราชเลื่อนมือเข้าไปขยำเต้านมอวบอิ่มของเธอ เคล้นคลึงเบาๆ บดเบียดท่อนเนื้อเข้าไปกับร่องก้น

“อุ๊ย! อาพันแข็งอีกแล้วเหรอคะ เมื่อกี้เพิ่งจะทำกันไปเองนะคะ” เธอร้องบอกเขาหลังจากที่เขาเสียดสีท่อนเนื้ออยู่กับสะโพก มือหนาเริ่มสอดเข้ามาใต้ผ้ากันเปื้อนขยำนมเธอหนักๆ เน้นๆ

“ถ่างขาให้อาเอาหน่อย อาอยาก” เขาบอกเสียงพร่า เธอก็ทำตามอย่างว่าง่ายแยกขาให้เขาสอดท่อนดุ้นเข้ามาในร่องจนหมดลำ เส้นขนหยาบหนาเสียดสีอยู่กับติ่งสวาทให้ความรู้สึกเสียวซ่านสุดใจ

“อ๊า” เธอครางรับ มือน้อยที่คนอาหารรสเลิศในหม้อสั่นระริก

“หอมเชียว ทำอะไรคะ”

“ต้มจืดมะระของโปรดของอาพันค่ะ” เธอตอบเขาเสียงสะท้านในขณะที่เขาเริ่มโยก เขาย่อตัวลงมากระแทก ในขณะที่เธอโก่งสะโพกให้เขาและงอเข่าไปด้านหน้า

“ไปตรงโน้นดีกว่าครับจะได้เอากันสะดวก” เขาบอกเธอ

หญิงสาวขยับไปจับเคาน์เตอร์อ่างล้างจานเอาไว้ขณะหรี่ไฟบนเตา

“โก่งสะโพกให้อาอีก อาอยากกระแทกลึกๆ”

“แค่นี้ได้ไหมคะ” เธอเอ่ยถามเสียงสั่นๆ เนื้อตัวก็สั่นเทาตามไปด้วยเพราะโดนท่อนเนื้อเสียบเข้ามาไม่หยุดหย่อน

“ได้จ้ะ... อ๊า” เขาครางยาวเมื่อฝังกายเข้าไปซอยถี่ๆ ขยำนมอวบเอาไว้มั่นแล้วโยกคลอนไม่หยุดหย่อน พันราชอ้าปากค้างยามที่ร่างกายของเขาสอดแทรกเข้าไปอย่างล้ำลึก เธอซี๊ดเสียวจนถึงมดลูกยามที่เขานำพาร่างกายเข้ามาพักพิงครั้งแล้วครั้งเล่า

“อ๊าย... อาพัน” เธอร้องครางได้แค่นั้นก่อนจะเกร็งกระตุกสั่นสะท้านเข่าอ่อนแทบทรุด ดีที่เขากอดรัดรวบร่างเอาไว้ได้ทัน

“อาพันน่ะ เยิ้มหมดแล้วเห็นไหมคะ” เธอเหลียวมามองทางด้านหลังหยาดน้ำรักของเขาไหลหยดย้อยไปตามเรียวขาเนียนละเอียด เขาหยิบทิชชู่มาเช็ดทำความสะอาดให้ เธอเดินขาสั่นๆ ไปคนต้มมะระในหม้อก่อนจะปิดเตาไฟ

“สุกแล้วเหรอ”

“ค่ะ วันนี้ทำปลาแรดทอดกระเทียม ไก่อบ ต้มจืดมะระยัดไส้แล้วก็ผัดหอยลายน้ำพริกเผาค่ะ”

“ทำอาหารเก่งจัง อาชอบกินหอยนะรู้หรือเปล่า”

“เหรอคะ” เธอจำได้ว่าเขาชอบกินไก่อบเลยทำไก่อบให้กิน

“หอยนี้ไง” เขาเปิดผ้ากันเปื้อนออกแล้วลูบมือไปที่เนินอวบอูม

“อาพัน” นีรชาร้องครางหน้าแดงก่ำ

“อาชอบกินหอยหนูนีนี่แหละ”

“ไม่คุยด้วยแล้วค่ะ” เธอเดินหนีเขาก็เดินตามที่โต๊ะอาหาร

“มานั่งตักอามาจ้ะ” เขาตบหน้าตักของตัวเอง นีรชาหน้าแดงกลัวจะไม่ได้กินข้าวอีกน่ะสิ

“กลัวจังค่ะ”

“กลัวอะไร”

“กลัวจะไม่ได้กินข้าวยังไงล่ะคะ” เมื่อได้สัมผัสเนื้อตัวของกันและกันเป็นเรื่องทุกที

“กินได้ครับ เชื่ออาสิ”

“เชื่ออาพันน่ะสิคะ หนูนีเลยเดินขาสั่นทุกทีเลย” เธอค้อนเขาหนึ่งที แต่พันราชดึงเธอไปนั่งตักจนได้ เธอไม่ได้สวมอะไรเลย มีเพียงผ้ากันเปื้อนชิ้นเดียวติดกาย ดังนั้นเนื้อตัวเปลือยเปล่าของเธอจึงบดเบียดกับเขาแบบเนื้อแนบเนื้อเมื่อไปนั่งตักเขา

“เบียดกันแบบนี้อามีอารมณ์มากเลยรู้ไหม”

“อาพันขา กินข้าวก่อนนะคะ”

“อาสัญญาแล้วไง”

“สัญญาอะไรคะ”

“จะทำให้ขาถ่างทุกวัน”

“สัญญาเมื่อไหร่กันคะ หนูนีไม่เห็นรู้ไหม” ใบหน้าหล่อเหลาที่ซุกซบเข้ามาหา ปากร้อนจุมพิตไปทั่วแผ่นหลังเนียนทำให้เธอขนลุกซู่

“เด็กอะไรความจำไม่ดี” เขาขยำอกอวบอิ่มของเธอหนักหน่วงขึ้น ปากร้อนแทะเล็มไปทั่วผิวเนียนก่อนจะตวัดลิ้นเลียแผ่นหลังของเธอ

“อื้อ...” เธอถึงกับคราง ขนลุกซู่ไปหมดเมื่อลิ้นสากร้อนลากไปตามเนื้อตัวหอมกรุ่น

“กินข้าวก็เอากันได้ มันดีออก กินไปโยกไป” พันราชกระซิบบอกเธอ นีรชาเลยบดเบียดร่างกายของเธอสวมครอบไปบนดุ้นแข็งๆ ที่บดเบียดเธออยู่

“อ๊า... แบบนี้เหรอคะ”

“ใช่ครับ แบบนี้ละ” เขาบอกเสียงสั่นพร่ายามที่ความเป็นชายแข็งคึกถูกตอดโดยเนื้อกายสาวเป็นจังหวะตุ๊บๆ

“อาพันชิมมะระของหนูนีดูสิคะว่าอร่อยหรือยัง” เธอตักมะระมาป้อนให้เขา พันราชชอบรับประทานต้มจืดมะระเป็นอันมาก เขาอ้าปากรับก่อนจะพยักหน้าชอบใจ

“อร่อย”

“ดุ้นอาพันแข็งจังค่ะ ฝังเข้ามาทำเอาหนูนีเสียวไปถึงมดลูกเลย” ดุ้นของเขาทั้งยาวและใหญ่ยิ่งกว่าผลกล้วยหอมทองลูกใหญ่ มันเสียบเข้ามาจนคับร่องไปหมด เธอเองก็ตอดรัดเขาด้วยร่องเสียว ทำให้ต่างคนต่างเสียวซ่านไม่ต่างกัน

“ที่ได้แข็งแบบนี้เพราะโดนตอดไงครับ” เขาเลื่อนมือไปลูบเนินอวบอูมของเธอเบาๆ ร่องสาวบวมเป่งเพราะต้องอ้าอมดูดรัดท่อนเนื้อของเขาเข้าไปเต็มๆ ร่อง แต่เธอก็รับเขาได้ทั้งลำกาย สิ่งที่เสียบเข้าหากันอยู่ให้ความรู้สึกเสียวซ่านไปถึงภายในมดลูก

“อูว์... อาพันอย่าขยี้ค่ะ หนูนีเสียว” เขาขยี้เม็ดเสียวของเธอเบาๆ มันเสียดสีกับทั้งนิ้วและขนดกหนาที่ตรงโคนท่อนเนื้อของเขาทำเอาเสียวจนน้ำตาเล็ด เธอบิดตัวไปมาเร่าๆ อยู่บนตักเขา เนื้อตัวสั่นเทาครางไม่เป็นส่ำ

เขาเริ่มโยกเธอก็เริ่มโยก มือหนาขยำนมอวบหนักหน่วง เนื้อตัวของเธอกับเขาผลักดันเข้าหากันรุนแรงขึ้นพร้อมกับเสียงหอบหายใจระรัว

“อ๊า...” เธอร้องครางเกร็งกระตุกน้ำแตกเต็มร่อง ต้องโทษที่เขาทำให้เธอเสียวได้ทั้งวันแบบนี้ มือน้อยสั่นเทาเลื่อนไปหยิบไก่อบมาป้อนให้เขาจนถึงปาก ก่อนจะหยิบแก้วไวน์มาป้อนให้เป็นการตบท้าย

“ป้อนกับปากสิครับ” เขาบอกเธอ นีรชาเทไวน์ในแก้วใส่ปากแล้วประกบปากเขาป้อนไวน์รสเลิศให้อย่างดูดดื่ม

“อร่อยไหมคะอาพัน”

“อร่อยเพราะหนูนีป้อนอาไงครับ” เขาลูบไล้สะโพกผายของเธอไปมาเบาๆ ชอบให้เธอนั่งเบียดร่องอยู่บนตักอุ่นๆ ของเขาแบบนี้

“ชอบไหมครับ”

“ชอบอะไรคะ”

“เวลามีอะไรกัน”

“ชอบค่ะ” เธอตอบอย่างเขินอาย

“ทำไมถึงชอบครับ”

“ก็อาพันดุ้นใหญ่” มันคับร่องมันเสียวจนเธอต้องครางซ้ำๆ เพราะเวลาเอากันเมามันเหลือเกิน

“อยู่กับอานะ อาจะทุบกำแพงบ้านของเราซะ ให้บริเวณบ้านอยู่ในรั้วเดียวกัน” เขาบอกเธอเสียงนุ่ม

“แล้วแต่อาพันค่ะ” เขาหอมแก้มเธอแรงๆ เมื่อได้รับคำตอบเช่นนั้น

นีรชาเรียนจบแล้ว เธอยังไม่มีงานทำ การอาศัยพักพิงอยู่กับพันราชจึงทำให้เธอมีกิจกรรมทำร่วมกันกับเขา นอกจากทำอาหารให้เขารับประทานแล้วยังได้ปลูกต้นไม้กับเขาด้วย พันราชมีอะไรคล้ายๆ เธอหลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือการชอบปลูกต้นไม้ด้วยนั่นเอง

เขาเป็นพวกไม่ชอบเที่ยว ไม่ชอบสังสรรค์เฮฮา มีชีวิตที่สุขสงบ ซึ่งเหมือนเธอในหลายๆ อย่างเลยทำให้อยู่ด้วยกันได้อย่างสบายไม่มีปัญหาอะไร

“แปลงกุหลาบของอาพันงามเชียวค่ะ” เธอเดินออกมาชมแปลงดอกไม้ของเขา ที่บ้านของเขามีไม้ดอกไม้ประดับมากมายส่งกลิ่นหอมกรุ่นไปทั่ว แถมผีเสื้อยังบินไปบินมาเต็มไปหมด

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย หลังเธอทำลายคำโกหก ทุกคนก็คุกเข่าขออภัย
9.8
ท่ามกลางอุทกภัยร้ายแรง พี่ชายและสามีกลับเลือกช่วยอลิซทิ้งให้ลิซ่าต้องเผชิญชะตากรรมจนขาหัก อลิซใส่ร้ายว่าลิซ่าพยายามฆ่าเธอในกระแสน้ำ ทำให้ชายทั้งสองโกรธแค้นและตราหน้าว่าลิซ่าใจอำมหิต พวกเขาตัดสินใจสั่งสอนเธออย่างทารุณด้วยการใช้ก้อนหินทุบซ้ำลงบนขาที่บาดเจ็บของเธอเพื่อสร้างความเจ็บจำ ลิซ่ามองเห็นธาตุแท้และความโหดเหี้ยมของคนที่เคยรักผ่านแววตาที่เย็นชา วินาทีที่ความเจ็บปวดถาโถม เธอจึงตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะต้องหนีไปจากขุมนรกแห่งนี้ให้สำเร็จ
หน้าปกนวนิยาย พิศวาสเถื่อน
8.7
เบน คริสเตียนเซน สาบานว่าจะต้องทวงแค้นให้มาเรียส น้องชายฝาแฝดที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เขาเชื่อว่าพลอยพิชญาคือต้นเหตุที่ต้องรับผิดชอบ เบนจึงลวงเธอมายังเกาะสกรูวาเพื่อกักขังและทรมานให้เหมือนตกนรกทั้งเป็น แม้หญิงสาวจะยอมจำนนชดใช้ความผิดด้วยชีวิตท่ามกลางความเกลียดชัง แต่ความใกล้ชิดกลับสร้างความปรารถนาที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นพันธนาการพิศวาสที่มัดตัวเขาไว้เสียเอง ท่ามกลางไฟแค้นและการลงทัณฑ์ที่แปรเปลี่ยนเป็นเสน่หาอันยากจะถอนตัว
หน้าปกนวนิยาย รุกฆาตนางร้าย
9.6
ปลายฝนคือนางร้ายเบอร์หนึ่งผู้ถูกตราหน้าว่าร้ายกาจ ทว่าตัวตนจริงกลับอ่อนโยนและเข้มแข็งกว่าที่ใครคิด แม้แต่คิมหันต์พระเอกหนุ่มสุดฮอตยังต้องพ่ายแพ้ให้กับเสน่ห์นี้ เขาพยายามคว้าหัวใจเธอมาครอบครองด้วยความจริงใจ จนกระทั่งคืนที่เขาเฝ้าไข้เธออย่างใกล้ชิด ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็เริ่มสั่นคลอน เมื่อปลายฝนเผลอสารภาพรักออกมาในยามที่สติเลอะเลือน ท่ามกลางความเขินอายและสับสนที่เกิดขึ้น คิมหันต์จึงตัดสินใจใช้โอกาสนี้เพื่อพิสูจน์รักแท้และรุกฆาตหัวใจนางร้ายให้สำเร็จ
หน้าปกนวนิยาย อ้อมกอดมัจจุราช
9.3
เมื่อทอร์ชปักใจเชื่อว่าเพลงมีนาเป็นหญิงแพศยาที่คอยยั่วยวนคนงานในไร่จนวุ่นวาย ความแค้นและความโกรธแค้นจึงเปลี่ยนเป็นแรงปรารถนาอันป่าเถื่อน เขาตัดสินใจใช้กำลังพันธนาการเธอไว้เพื่อพิสูจน์ความจริงด้วยร่างกายของตนเอง แม้เพลงมีนาจะพยายามขัดขืนและร้องขอความเมตตาเพียงใด แต่เขากลับไร้ความปรานี มัดมือและปิดปากเธอไว้ก่อนจะลงมือรุกรานศักดิ์ศรีอย่างโหดร้าย ท่ามกลางไฟโทสะที่แผดเผา ทอร์ชสาบานว่าจะมอบบทเรียนที่ทำให้เธอไม่มีวันลืมเลือนไปชั่วชีวิต
หน้าปกนวนิยาย ความจำเสื่อม ชีวิตใหม่
8.3
เซิ่งหลินชวนฟื้นจากอาการโคม่าหลังอุบัติเหตุพร้อมความทรงจำที่หายไปกลับคืนมา เขาจำได้ว่ามีคนที่ตนรักมาแสนนาน จึงตัดสินใจบอกเลิกฉินเวยทันที โดยอ้างว่าความสัมพันธ์ที่ผ่านมาในช่วงความจำเสื่อมคือความผิดพลาดที่ไม่ได้ตั้งใจและขอให้จบลงเพียงเท่านี้ ทางด้านฉินเวยที่ยอมรับการเลิกราอย่างสงบ ได้ตัดสินใจเข้าร่วมการทดลองยาลบความทรงจำตัวใหม่ในห้องแล็บ เพื่อกำจัดร่องรอยความรักที่มีต่อเขาให้หายไปอย่างถาวรตามความต้องการของอีกฝ่าย
หน้าปกนวนิยาย สามีขอให้ฉันแต่งงานปลอมกับพี่ชายของฉัน และฉันก็ได้ใบทะเบียนสมรสมา
9.6
เมื่อดวงตากลับมามองเห็นได้อีกครั้ง ฉันจึงค้นพบความลับที่ถูกซ่อนไว้ว่าสามีตัวจริงของฉันคือเสินหวย น้องชายของอดีตคนรักอย่างเสินซุ่ยที่แอบไปดูแลหญิงอื่นอยู่ข้างห้อง ความเจ็บปวดจากคำลวงสิบปีทำให้ฉันตัดสินใจนิ่งเงียบทำเป็นมองไม่เห็นต่อไป ท่ามกลางความขัดแย้งของสองพี่น้องที่โต้เถียงกันเรื่องพันธะการแต่งงานครั้งนี้ ฉันเลือกที่จะลากเสินหวยไปจดทะเบียนสมรสให้ถูกต้องในวันที่ยี่สิบเก้า เพื่อตอกย้ำสถานะพี่สะใภ้ที่เขาต้องจดจำไปตลอดกาล