ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย พ่ายรักเมียเก็บ

พ่ายรักเมียเก็บ

ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากพันธะอันแสนเจ็บปวด เมื่อเขาเลือกจะเก็บเธอไว้ในฐานะเครื่องบำบัดความใคร่เพียงเท่านั้น แม้หัวใจจะบอบช้ำเพียงใดแต่เธอก็ไร้ซึ่งหนทางหนี เพราะโซ่ตรวนที่ชื่อว่าบุญคุณคอยพันธนาการเธอเอาไว้ให้อยู่ใต้เงาของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ท่ามกลางความปรารถนาที่ไร้ความรัก เธอต้องยอมจำนนต่อโชคชะตาที่เขาเป็นผู้กำหนด โดยมีหนี้บุญคุณเป็นกรงขังที่ขังเธอไว้ตลอดกาล ในนิยายโรแมนติกดราม่าที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งของหัวใจ
ตอน
แชร์

ตอน 3

“ไฮ ลูค” หญิงสาวทรงสะบึมทักทายชายหนุ่มด้วยการจูบแก้ม

“ไฮ ดอนน่า” ลูเซียโน่จูบกลับแบบขอไปที

“ทำไมหน้ายุ่งแบบนั้นคะดาร์ลิ้ง” ดอนน่าเชยคางของพ่อรูปหล่อขึ้นมา

“เมื่อกี้เกือบชนคนตาย อยู่ดีไม่ว่าดีวิ่งมากลางถนนสงสัยกะให้ชนแล้วเรียกร้องค่าเสียหาย” ลูเซียโน่ยังคงสลัดความหงุดหงิดไปจากใจไม่ได้ อะไรดลใจให้ยัยเด็กคนนั้นวิ่งมาตัดหน้ารถถ้าเขาเบรกช้าอีกนิดเดียวยัยเปี๊ยกนั่นแบนเป็นกล้วยทอดแน่

“แล้วมาพาลใส่ดอนน่าแบบนี้หรอ” แม่สาวทรงโตทำหน้างอ

“เปล่าจ้ะ ไหนดูสิถ้าทำแบบนี้จะหายงอนไหม” ท่อนแขนแข็งแกร่งของชายหนุ่มร่างโตฉุดให้ร่างอ้อนแอ้นนั่งบนตัก จมูกโด่งซุกไซ้ไปตามซอกคอเขาได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงแล้วก็พาให้อารมณ์เตลิดเปิดเปิง

“อืม ลูค” จากนั่งหันข้างแม่สาวคนสวยก็เปลี่ยนมานั่งประกบหน้าชายหนุ่มรูปหล่อ เธอหลงใหลทุกสิ่งทุกอย่างของผู้ชายคนนี้ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าคมเข้ม ร่างกายกำยำ เกมรักอันหนักหน่วงและที่สำคัญเงินของเขาก็หนักไม่ต่างกับเกมสวาทไม่ว่าอะไรที่เอ่ยปากขอจะมากองตรงหน้าแทบจะในทันที

“ลูค อย่าสิคะ” เรียวปากสีแดงสดร้องห้ามแต่กลับแอ่นอกสู้กับริมฝีปากร้อนๆ ที่กำลังขบเม้มต่ำลงมาเรื่อยๆ

“ห้ามแล้วทำไมถึงเป็นแบบนี้” ลูเซียโน่สอดนิ้วเข้าไปในร่องรักอุ่นๆ ที่กลางกายของหญิงสาว

“คนใจร้าย” หญิงสาวทุบไปที่อกคนตัวโตแล้วแสร้งทำเป็นเขินอาย ผู้ชายต่อให้ชอบความเร่าร้อนขนาดไหนแต่ลึกๆ ก็โหยหาความไร้เดียงสาและขวยเขิน เธอเป็นให้เขาได้หมดจะเร่าร้อนหรือไม่ประสาขอให้ได้เงินและสุขสบายแบบนี้ไปตลอดชีวิตเธอทำได้ทุกอย่าง

“วันนี้คุณสวยจังดอนน่า” ปากกระซิบคำหวานส่วนมือยังคงรุกล้ำอยู่ในของสงวนส่วนตัวของหญิงสาวอย่างอ้อยอิ่ง

“แถมเยิ้มสุดๆ” ลูเซียโน่ยิ้มกริ่มกับความเปียกลื่นในหลืบอุ่นๆ

“คนบ้า” อกแกร่งโดนทุบอีกที

เขาใช้เพียงมือเดียวกระตุกตะขอเสื้อในของเธอให้หลุดออกจากกันเสื้อตัวสวยถูกรั้งลงมากองที่เอว ทั้งคู่อยู่ในห้องทำงานของชายหนุ่มเป็นอันรู้กันว่าถ้าเธอเข้ามาในห้องนี้นั่นคือห้ามใครรบกวนเด็ดขาด

“อ๊า ลูค” ดอนน่าเกาะไหล่เขาไว้แน่น นิ้วร้ายกาจยังคงชักเข้าชักออกไม่หยุดส่วนอีกมือก็กอบโกยทรวงงามของเธอ

“หายงอนรึยังคนสวย”

“ยัง”

“โอเคครับผมจะง้อให้หนักกว่าเดิม” ลูเซียโน่รูดซิปกางเกงแล้วคว้าถุงยางจากในลิ้นชักมาใส่ให้อาวุธคู่กาย

“นั่งตรงนี้นะครับ ผมจะได้ง้อถนัด” เขาวางเธอบนโต๊ะทำงานแล้วจับขาเรียวยาวให้ตั้งชันขึ้นมา สะโพกสอบกระแทกเข้าไปที่กลางลำตัวของหญิงสาวเต็มแรง

“อู๊วว ลูค” ดอนน่าครางด้วยความพึงใจ สิ่งที่ใหญ่กว่าเงินก็อาวุธของเขานี่แหละการได้เสพสมกับเขามันทำให้เธอล่องลอยดั่งอยู่บนสรวงสวรรค์ทุกครั้ง ลูคทั้งอึดทั้งทนแถมลีลายังเร้าใจแบบไม่มีใครเทียบได้

“พั่บๆๆๆ” เสียงเนื้อกระแทกกันดังลั่นห้องทำงาน ชายหนุ่มบดขยี้ท่อนเนื้อเข้าใส่หญิงสาวอย่างไม่ปรานีเขาทั้งอัดทั้งควงหมุนวนไปมาเพื่อสร้างความสยิวที่แตกต่างกันส่วนนิ้วก็บดบี้ติ่งเนื้อแดงตรงรอยแยก

“อ๊ะ อู๊ว ลูค” ดอนน่าใกล้จะพ่ายแพ้เต็มที เธอค่อยๆ นอนราบไปบนโต๊ะแล้วปล่อยให้เขากระหน่ำเอวเข้ามา เธอนอนลงเพื่อรอรับจุดสุดยอดที่เขากำลังจะมอบให้

“ลูค” ช่องรักอุ่นๆ ตอดกระตุกเจ้าท่อนเนื้อจนปวดหนึบเขาเร่งสะโพกให้เร็วขึ้น มือขยำขยี้ไปที่ทรวงอกแล้วบี้หัวนมสีแดงของเธอ ดอนน่าเพ้อเรียกชื่อของเขาแล้วร่างบางๆ ก็กระตุกสั่น

“ลูค ดาร์ลิ้งค์” เขาซบหน้าหล่อเหลาไว้บนอกอวบ ลิ้นสากๆ กำลังเลียตวัดยอดอก

“อ๊า ลูค” ดอนน่าตั้งขาเรียวยาวไว้กับโต๊ะอีกครั้ง

“ผมจะเสร็จแล้วดอนน่า” ลูเซียโน่เปลี่ยนจังหวะการตอกอัดให้ช้าลง

“ซ่วบ..ซ่วบ…ซ่วบ” สามครั้งสุดท้ายที่ท่อนเนื้อขนาดใหญ่เสียบเข้าไปจนสุด

“ซี๊ดดด” แล้วลูเซียโน่ก็ปล่อยน้ำขาวข้นจนเต็มถุงยาง สองร่างที่เปลือยกายแบบครึ่งๆ กลางๆ นอนพังพาบกอดกันอยู่บนโต๊ะอีกครู่ใหญ่

“วันนี้ผมไม่เข้าออฟฟิศแล้วนะ” ลูเซียโน่ควงแขนดอนน่าออกมาจากห้องทำงานเขาแวะบอกเลขาแล้วพาคู่ควงออกไปหาอะไรกิน

“อยากทานอะไรครับดอนน่า” ลูเซียโน่ถามหญิงสาวข้างกาย

“ดอนน่าอยากทานอาหารอิตาลี่ค่ะ”

“ได้ตามคำบัญชาครับคุณผู้หญิง” เขาจับมือของเธอมาจูบแล้วออกรถ ทั้งคู่ทานข้าวแล้วก็แน่นอนที่ดอนน่าต้องลากชายหนุ่มเข้าร้านเสื้อผ้า ลูเซียโน่นั่งรอด้วยความเคยชินผู้หญิงทุกคนบนโลกบ้าเครื่องแต่งกายเหมือนกันหมดไม่ว่ากี่คนที่ควงพอผ่านร้านแบบนี้ก็เหมือนโดนแม่เหล็กดูดเข้าไป

“ขอโทษนะคะดาร์ลิ้งค์ คอยนานเลย” ดอนน่าแกล้งทำท่าเสียใจ วันนี้เธอได้มาเกือบสิบชุด

“ไม่เป็นไรครับไว้คืนนี้ไถ่โทษให้ก็พอ” ลูเซียโน่กระซิบที่ข้างหูของเธอ

“ด้วยความยินดีค่ะสุดหล่อ”

ลูเซียโน่ จิโอวาน่า นักธุรกิจหนุ่มรูปงามแต่กำพร้าพ่อแม่เขาเติบโตมาด้วยการเลี้ยงดูของปู่กับย่าถึงท่านทั้งสองจะรักและเอ็นดูเขาขนาดไหนแต่มันก็ทดแทนความรักจากบิดามารดาผู้ให้กำเนิดไม่ได้ อาจเป็นเพราะเหตุนี้จึงทำให้ชายหนุ่มโหยหาความรักเหลือเกินแต่น่าเศร้าใจนักที่เขาแยกความรักกับความใคร่ไม่ออก

ชายหนุ่มอายุยี่สิบแปดปีและเป็นเจ้าของคอนโดสูงระฟ้ามูลค่าร้อยล้านปลายๆ ถึงสามแห่ง ยังไม่รวมกับกิจการเล็กๆ น้อยๆ ที่ปู่กับย่าของเขามีอีกจึงไม่แปลกอะไรที่เขาจะเป็นผู้ชายที่ผู้หญิงต้องการเข้าใกล้และอยากได้ไว้ครอบครอง กับดอนน่าเขาไม่เคยคิดจะหลงหลักปักฐานด้วยและเขาไม่เคยจริงจังกับใคร

ลูเซียโน่พูดชัดเจนว่าความสัมพันธ์ของเธอกับเขาคือคู่ควงเท่านั้นจะไม่มีการแต่งงานเกิดขึ้นเด็ดขาดแต่ดอนน่าก็พยายามเหลือเกินเขาก็ไม่ได้หนักใจอะไรเพราะสิ่งที่เธอทำก็ไม่ได้เกินเลยจนรับไม่ไหวเธอแค่ชอบแสดงความเป็นเจ้าของออกนอกหน้าไปนิดแต่เมื่อโดนปรามด้วยสายตาอาการหึงหวงก็จะหายไปอย่างรวดเร็วเพราะเธอรู้ว่าแค่เขาไม่พอใจนิดเดียว ความสะดวกสบายต่างๆ ในชีวิตของเธอจะจบลงทันทีนั่นรวมถึงคอนโดหรูย่านสุขุมวิทกับรถคันงามสีแดงเพลิงของเธอด้วยที่จะหายวับไปกับตา

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย หวงรัก
8.9
เมื่อความสัมพันธ์มาถึงจุดเปลี่ยนที่ไม่อาจหวนคืน คำเตือนสุดท้ายจึงดังขึ้นเพื่อย้ำเตือนถึงผลลัพธ์ที่จะตามมา หากตัดสินใจก้าวข้ามเส้นแบ่งนี้ไป ทุกอย่างระหว่างเราจะไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกตลอดกาล นี่คือเรื่องราวความรักแนวโรแมนติกสมัยใหม่ที่สำรวจความเปลี่ยนแปลงของหัวใจและความเปราะบางของความผูกพัน เมื่อการกระทำเพียงครั้งเดียวอาจทำลายความคุ้นเคยที่เคยมีมาจนหมดสิ้นและเปลี่ยนสถานะของคนสองคนไปอย่างสิ้นเชิงในพริบตาเดียว
หน้าปกนวนิยาย เรา ร่วมกัน ผงาด จาก เถ้าถ่าน
8.7
ขณะที่ฉันตั้งท้องแปดเดือนและติดอยู่บนถนนที่เงียบสงัดพร้อมพี่สาว รถบรรทุกปริศนาก็พุ่งชนเราอย่างจงใจจนเกิดความสูญเสียครั้งใหญ่ ฉันพยายามติดต่อ คิน ผู้เป็นสามีเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่เขากลับปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยและเลือกไปดูแลน้องสาวต่างมารดาแทนเพียงเพราะเธอปวดหัว เมื่อฉันฟื้นขึ้นมาจึงพบว่าลูกในครรภ์จากไปแล้ว และพี่สาวที่เป็นนักเปียโนต้องพิการตลอดกาล ในเมื่อเขาเลือกทอดทิ้งครอบครัวเพื่อผู้หญิงคนนั้น พวกเขาจะได้รู้ว่าความแค้นของเราจะเผาผลาญชีวิตที่สมบูรณ์แบบของพวกเขาให้ย่อยยับ
หน้าปกนวนิยาย บำเรอรัก ท่านประธานแสนร้าย เล่ม 1
9.3
มายาวีย์ถูกส่งไปทดสอบถุงยางอนามัยของบริษัทลีอาห์แต่กลับตั้งท้องอย่างไม่คาดฝัน ทว่าท่านประธานหนุ่มผู้มั่นใจในสินค้ากลับตราหน้าว่าเธอเป็นผู้หญิงหน้าเงินที่หวังจับคนรวย เธอจึงหอบลูกกลับมาพิสูจน์ความจริงพร้อมท้าทายด้วยกฎหมายเพื่อกู้ศักดิ์ศรีคืนมา การกลับมาครั้งนี้เธอกลายเป็นแม่ลูกอ่อนที่สวยสง่าจนเพลย์บอยหนุ่มที่เคยดูถูกต้องคลั่งไคล้และตามง้อขอคืนดีอย่างน่าเวทนา แต่สำหรับเธอแล้วพ่อที่ดีคือพ่อใหม่เท่านั้น ลีอาห์จึงต้องพยายามอย่างหนักเพื่อเอาชนะใจหญิงสาวที่เคยขับไสไล่ส่งไป
หน้าปกนวนิยาย เลือกฉันหรือเขา
8.7
ชาร์ลีถูกทิ้งกลางงานหมั้นจนกลายเป็นตัวตลก เมื่อพบความจริงที่เจ็บปวดจากคลิปความสัมพันธ์ลับของคู่หมั้นกับน้องสาว เธอจึงเลือกประชดชีวิตด้วยความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับชายแปลกหน้า แต่เขากลับไม่หายไปและก้าวเข้ามาช่วยเหลือเธอทั้งเรื่องงานและการแก้แค้นอย่างมีชั้นเชิง ท่ามกลางการรุกจีบที่หนักหน่วง ชาร์ลีเริ่มหวั่นไหวจนกระทั่งอดีตคนรักกลับมาขอโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง มหาเศรษฐีหนุ่มข้างกายจึงตั้งคำถามสำคัญให้เธอตัดสินใจว่า ท้ายที่สุดแล้วหัวใจของเธอจะเลือกใคร
หน้าปกนวนิยาย เจ้าสาว(ไม่)ปรารถนารัก
9.7
นุชพินตา ควรเป็นเจ้าสาวที่น่าอิจฉาที่สุดที่ได้แต่งงานกับ ปุลวัชร เจ้าบ่าวที่ทั้งหล่อ รวย เนื้อหอม เป็นเจ้าชายในฝันของสาวๆ ทั้งเมือง แต่ใครจะรู้ว่าเจ้าบ่าวในฝันนั้น...ทั้งไร้หัวใจ และไม่ได้รักเธอสักนิด! การแต่งงานที่ไร้รัก อยู่กันไปก็มีแต่เจ็บปวดเท่านั้น แต่จะทำยังไงได้ ในเมื่อเธอไม่อาจปฏิเสธ แม้จะต้องถูกเขาทำร้ายหัวใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า จะทำอย่างไรหากใจที่ไม่คิดปรารถนารักกลับอยากได้ความรักจากเขา ------------------------------ “เธอเคยนอนกับผู้ชายหรือเปล่า” เขาถามออกมาจากปากร้าย ตอนที่เธอได้ยินถึงกับสะอึก ไม่คิดว่าเขาจะถามตรง ๆ และในนาทีต่อมา นุชพินตาก็รู้สึกโกรธมาก หญิงสาวโต้เขากลับ “ทำไมผู้ชายดี ๆ การศึกษาดี ๆ ถึงได้พูดจาแบบนี้คะ มาพูดดูถูกกัน เมื่อกี้ก็หาว่าพวกเราขายตัว และตอนนี้ยังมากล่าวหาฉันอีกว่าฉันสำส่อน คุณถามคำถามแบบนี้กับผู้หญิงทุกคน ที่คุณเคยนอนด้วยหรือยังไงคะ” ความเจ็บปวดระบายออกมาทางสายตา เขาเป็นบ้าอะไรกันนี่ คำพูดแบบนี้มาจากสันดานข้างในหรือเพราะว่าเขาเมา “แล้วเธอเคยมีอะไรกับผู้ชายหรือเปล่าล่ะ” เขาย้ำอีกครั้ง จ้องสบตาด้วยนัยน์ตาแดงก่ำ “ปากร้าย ประโยคนี้คุณไม่ควรถามออกมาด้วยซ้ำไป” จากที่เรียกเขาว่าพี่ปุ่น ชักขุ่นและมีอารมณ์โมโหขึ้นมาเปลี่ยนสรรพนามที่คนฟังก็รู้ว่าห่างเหิน “ผู้หญิงที่ดี ๆ ที่ไหน จะตอบตกลงแต่งงานกันชายแปลกหน้าอย่างรวดเร็วโดยไม่คิด เวลาเพียงแค่หนึ่งเดือนเท่านั้น” “แล้วมันยังไงคะ” นุชพินตาก็ไม่ยอมเหมือนกัน “เธออาจจะเป็นมือสองก็ได้” ‘เมื่อคืนเขาไปนอนที่ไหน แล้วไปนอนกับใคร’ ‘อ้อ… ก็คงจะเป็นผู้หญิงคนนั้นสินะ’ ดวงตาเศร้าลง เธอลุกขึ้นไปเปิดม่านหน้าต่าง และมองออกไปยังท้องทะเล แสงอาทิตย์กระทบกับระลอกคลื่นที่ไล่เรียงกันกระทบเข้าฝั่ง นุชพินตาถึงกับถอนหายใจดังเฮือก ‘ฉันมาทำอะไรอยู่ตรงนี้ มาให้เขาย่ำยีเล่นใช่หรือไม่’ เฝ้าถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมา ‘ยะหยาอย่าเสียใจไปเลยนะ เธอต้องทำตัวเองให้เข้มแข็ง แข็งแรงเถอะ ในเมื่อเธอก็ไม่ได้รักเขาเหมือนกัน’ คำพูดปลอบโยนตัวเอง ‘ใช่… ฉันไม่ได้รักเขา และจะเกลียดเขาให้มากกว่านี้’ เธอตอกย้ำคำนี้เข้าไปในหัวใจของตัวเองด้วยความมุ่งมั่นและสายตาที่แน่วแน่ แม้จะรู้สึกเจ็บแน่นในหัวอก ------------------------------ “ฉันจะหย่ากับเธอ” เขาเอ่ยอย่างใจดำ หญิงสาวถึงกับใจหล่นวูบ เธอเม้มขบริมฝีปาก กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่แล้ว นุชพินตาพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว “นางผู้หญิงไร้ยางอาย แพศยาฉันเกลียดผู้หญิงหลายใจ ฉันเกลียดผู้หญิงที่นอกใจ ไปให้พ้นจากบ้านของฉัน ไปให้พ้นจากหน้าฉัน พรุ่งนี้จะให้ทนายทำใบหย่า” “พี่ปุ่นคะ” เธอยกมือขึ้นมาไหว้เขาปลก ๆ “เราสองคนเพิ่งแต่งงานกันเองนะคะ ยะหยาไม่อยากให้คุณลุงและคุณย่าเสียใจ” “แต่สิ่งที่เธอทำล่ะ มันน่าอาย แล้วเธอไม่ละอายบ้างเหรอ หน้าด้าน” เขามีอาการเสียใจ และหัวเสีย นุชพินตาเอง เธอไม่คิดว่าปุลวัชรจะปากร้ายด่าทอเธอได้ถึงเพียงนี้ “ฉันจะหย่ากับเธอแน่นอน เตรียมปากกาไว้เซ็นใบหย่าในวันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน” พูดจบ เขาเดินเข้าไปใช้มือปัดแจกันที่อยู่ใกล้ และชกบานกระจกที่ใช้ตกแต่งอยู่ในห้องโถงด้วย จนกระจกแตกละเอียดทั้งบาน มือของปุลวัชรมีเลือดไหลซึม เขาจะเดินเข้าห้องทำงานและปิดประตูตามหลังดังโครม นุชพินตาตกใจ และหวาดกลัวกับสิ่งที่เธอได้เห็น ความดีใจที่สามีจะกลับมา เธอจะบอกข่าวดีเขา และกินข้าวด้วยกัน ได้มลายหายไปสิ้น มีเพียงความเศร้าเข้ามาทับถมอยู่ในจิตใจของนุชพินตา แล้วหญิงสาวยกมือขึ้นมาปิดหน้าปิดตาปล่อยโฮ
หน้าปกนวนิยาย วิมานมาร
8.1
อันโตนิโอ ปาสซินี่ หนุ่มอิตาลีผู้หล่อเหลาและสง่างามจำต้องซ่อนความแค้นลึกซึ้งไว้ภายใต้หน้ากากไร้ที่ติ มาร์กาเร็ต ปาเชโก้ หญิงสาวผู้ไร้เดียงสา ยอมมอบหัวใจให้เขาเพียงผู้เดียวแม้รู้ว่าเขาไม่มีวันรักตอบ หลังจากค่ำคืนที่แสนเร่าร้อนผ่านพ้นไป เธอกลับถูกเขากดดันด้วยถ้อยคำร้ายกาจและสัมผัสที่เอาแต่ใจ แม้จะพยายามขัดขืนเพียงใด รสจูบที่ดิบเถื่อนและทรงพลังของเขาก็ทำลายความต้านทานของเธอลงสิ้น จนสุดท้ายเธอกลับเผลอใจตอบสนองความต้องการของชายผู้เป็นดั่งฝันร้ายที่เธอถวิลหาอย่างเลี่ยงไม่ได้